Hep ve Daima- Frida Kahlo

Hep ve daima. Şimdi 1944’te. Yaşanan tüm saatlerden sonra. Vektörler asıl yönlerinde devam ediyor. Hiçbir şey onları durdurmuyor. Canlı histen başka bir bilgileri yok. Tek istedikleri bir yerde buluşana kadar devam etmek. Yavaşça. Büyük bir huzursuzlukla...Ama “altın parçanın” her şeye kılavuzluk ettiğine dair güvenle. Hücresel bir diziliş var. Hareket var. Işık var. Tüm merkezler aynı. Budalalık diye bir şey yok. Her zaman olduğumuz ve olacağımız gibiyiz. Aptal kadere bel bağlamıyorum. Mesela bir kuş kanadı kırıldı diye ölmez. Ama kanadı kırıldı diye kahrından ölür. Sana halimi başka türlü nasıl anlatabilirim bilemiyorum. Resimleri özenle seçenleri, mektupları özenle yazanları, en ince ayrıntıya dikkat edenleri, ses vurgusuyla veya bir bakışla başkalarını anlayabilenleri her şey üzer. Her kadın, saçma sapan bir adam sevmeden olgunlaşmaz. Muhakkak en güzel duygularını, en ruhsuz adamlar öldürür. Sevmeyi öğrenmen için hayatına girenler vardır, bir de kendini sevmeyi öğrenmen için hayatına girenler vardır... Çocukken, bir kıvılcım gibi çıtırdadım. Büyüyünce, tepeden tırnağa alev kesildim. Ben bir devrimin kızıyım...Buna hiç şüphe yok. Bir de atalarımın taptığı ateş tanrısının. Ben sizden değilim. Diğerlerinden de... Ben ölüme dair yemin etmeyenlerden, tehdit savurmayanlardan, dinini ve ırkını aklının yerine koymayanlardanım. Ben, hala şiir okuyanlardanım. Dünyaya açılan pencerelerimden ilk kez gördüğüm gülen yüzler, hiç tanıdık gelmiyor artık. Her öğretilen, bildiklerimin yerini alıyor. Hızla siliniyor zihnime, ruhuma işlenen yalın hisler ve bilgiler. En yakınım diye bir varlık yok. Biliyorum. En yakınım benim. Aşkça konuşmayı bilmeyenlere sağır, insanca yaşamayı başaramayanlara körüm. Renklerimi sildirmek, soldurmak istemiyorum. Gülüşüme engel gölgeler istemiyorum. Herkes gibi benim de, bana ait bir gökyüzüm var. Kendi fırtınam, Yağmurum, Şimşeğim, Baharlarım Ve yakıcı yaz günlerim, karanın görünmediği. Kendi okyanusum var. Verdiği hasarın farkında olmayan insana neyi nasıl anlatacaksın? Bir kere ben sana bunu nasıl yaptım diye, ben seni nasıl bu hale getirdim diye üzülmeyen, bir kere kaybetme korkusuyla eli ayağına dolanmayan insana neyi anlatacaksın? İnan bana seni hiç aldatmadım. Aldatmayacağım. Başka başka bedenlerle hayatım geçecek. belki ama seni aldatmayacağım. Çünkü hiç kimseye sana dokunduğum o temiz Frida'nın aşkıyla dokunmayacağım.