Hiçbir şeyin olmadığını söyledin diye, gerçekten iyi olacağın anlamına gelmez ki...

Sabahın körü Çok sevdiğin bir yerden, Hiç istemediğin bir yere gitmenin gömleği üzerinde Ne sen anlıyorsun gittiğin yeri, Ne gittiğin yer anlıyor seni Dünya zaten hep böyle bir yerdi İlk defa bir şeyi başka seviyorsun İlk defa bir yere başka yürüyorsun Adım bir yokuşa verilmişti İnip inip çıkıyordum Gürültüden uyuyamadığım gecelerde, Dışarıda hiç ses yoktu Birçok insanın kafasını karıştırıyorum Çünkü hüzünlü bir ruhum, Ve mutlu bir kişiliğim var Korkunç derecede güvensiz hissetmekten, İnanılmaz derecede kendime güvenmeye geçebilirim Çok seviyorum Ama zaman zaman kalpsiz hissediyorum Dışa dönük biriyim ama yalnız olmayı tercih ediyorum Aynı anda hem iyileşiyorum Hem acı çekiyorum Acıyı kaldıramadığımda, iyiymiş gibi davranıyorum İstemeden alınan çiçekleri seviyorum Planlamak zorunda olmadığım randevuları, Güvenceyi, Uzun mesajları seviyorum İlgi göstergelerini ve küçük sürprizleri seviyorum Ve sevmiyormuş gibi davranmaktan yoruldum Ama böyle yapmazsam, hayatta kalamazmışım gibi geliyor Hiçbir şeyin olmadığını söyledin diye, gerçekten iyi olacağın anlamına gelmez ki Değişim sancılı... Ama hiçbir şey, ait olmadığın bir yere sıkışıp kalmaktan daha sancılı değil Ama bazı hayaller, bazı planlara bol gelir Elimden başka hayaller, ve ek işler de geldi Rüzgarda hayli üflediğim dilekler Ama ben her sevincin içinden, hep kaygıyla geçmekle cezalandırılmışım Kaç yıl yaşadığımı net olarak bilmiyorum Kaç kişiye seslendiğimi, kime döndüğümü Nasıl olduğumu bilmiyorum, niye olduğumu Hangi sıraya girdiğimi, Ne beklediğimi Kimden yanayım, kim içinim, "Kime ne"yim bilmiyorum İşin kötüsü ne yalan söyleyeyim Merak bile etmiyorum bunları Ben değişmedim Duyduklarımın, Gördüklerimin arasındaki dengesizliği fark ettim Ben genel olarak uzatma taraftarı hiç olmadım Benimle olan yürür, Ortaksa paylaşır, Dinlerse duyar, Duyarsa anlar, Anlamaya çalışmıyorsa, zaten anlamaz Yola çıkmamışsak, zaten yürümek anlamsızdır Eğer başka bir yerde daha iyisini bulabileceğini düşünüyorsan, serbestsin Hiç kimseyi beni seçmeye zorlayamam Sana engel olmam Hayat kalmak istediğinden emin olmayan birine tutunmak için çok kısa Ben özgürlüğe inanıyorum Eğer kalacaksan, kalbini dinlediğin için olsun Benim seni istediğim için değil Bir şeyler kopuyor benden Bir yerler yırtılıyor içimde Hiçliğe meyil veriyor her şey Yeni yeni çözüyorum ezberi bozulan saatleri... Her şeyin birbirine karışması var ya şimdi Gökyüzünün yağmurla yeryüzüne kavuşması Bulutun tutup, toprağı kucaklaması Geçmişin şimdiye, Şimdinin yarına ermesi Şimdi seninle aynı uzağa baksak ikimiz Sessizliği iki kere erteleyemeyiz Sahi, dedim ta içime, Kimseyi incitip soldurmayan, Ömrünü sonsuz umutlarla yürüyüp, Saçlarından yıldızlar savurarak dolaşan birileri, Hâlâ yaşıyor mu bu gezegende? İnsan kendisinden ümidi kestiğinde, bir aşk icat ederdi yaşayabilmek için Sana bu pembe bulutları göstermek istiyorum gecede Ama görmüyorsun Gece olmuş İnsan neyi görebilir ki? Senin hiçbir zaman okumayacağın bu şiirde anlatılmak istenen, Unutmak uzun sürsün İnsan kimseye sırt çevirmesin Anlaşılmak için çırpınmadığı o yeri bulsun Kendinin Ağacı- Seyyidhan Kömürcü/ Sadece Şiir Sayı 1 Ekim-Aralık 2019, Haziran-Eylül 2022, Temmuz-Eylül 2023