Hicret- Orhan Veli Kanık/ Kırmızı-Umay Umay/ Ölümlü Yaşamaya Hergünkü Çağrı- Turgut Uyar/ Kimi Sevsem Sensin- Attila İlhan

Șimdi kavak ağaçları görünüyor Gündüzleri yağmur yağıyor, Ay doğuyor geceleri Ve pazar kuruluyor karşı meydanlarda Şu anda dışarda yağmur yağıyor Ve bulutlar geçiyor aynadan Eski bir ses, yeni bir sessizlik Paramparça ediyor aynasız aynaları Sanki önümüzü kapatan bir sütundu zaman İnsanlar dalgın, Habersiz, Zalim Boşunaydı artık çaba Bir yerde uzun süre kalamayan, Dikiş tutturamayan, Doğuştan huzursuz insanlardık biz Nasıl olsa, kimse ellerimizdeki acıdan kuşkulanmayacak Nasılsa herkes özgürlükten yana Diyecekler İnsan hayatta bir kez ölür Bir kez yemek yer, Bir kez güler, Bir kez ülkesiz kalır Bir kez, Sadece bir kez aşık olur Ve sadece, Bir kez acı çeker Bir yerden tanıdık geliyor Korkulardan korkmadığımızı anlatmak için mi kırdık sokak lambalarını birer birer? Edebi diye kıvranan canavarlara inanıp, Duyulması en zor şarkıları bu yüzden mi mırıldandık? Biz, Hepimizi alçaltan bu dünyayı sevmeyi öğrendik sonunda Sevişmek var Ölmek var İç çekmeleri var şaraplarla Bir kadının oh çekmesi var içinden Koptuğu yerden başlamak, Yaşamak için her şey Gel, Çalalım yaşamı Bölelim sonra iki görüşme arasında Gel, Birlikte anlayalım bir şeyler taşın halinden Gel, Daha erken görelim her şeyi Ne olur, bana en güzel yalanı ver Bir an için hiç bitmeyeceğini sandığın bir yalan Üşürsem, üstümü ört Hikayeni anlat ben uykuya dalana kadar Yine de dikkatli ol Dikkatli ol Bulaşıcıdır bazı kabuslar Mesela Sol omzumda küçük bir şehir ölüyor Anılarım ölüyor Aşkım ölüyor Küçük bir şiir, ölüyor Ölüyorum Annem bana hiç kızmıyor İnsan annesi ölünce, anlıyor içindeki çocuğun hiç ölmeyeceğini Aklına geldikçe kahroluyor bunu anlamakta neden bu kadar geciktiğini Neylersin? Her şey gönlünce olmuyor insanın Zamanla sevdiklerimiz kopuyor bizden Uzun bir dize dayardı hayat her sabah karnıma Şiir için düelloya gelmiş bir sevgili gibi, Sorardı: Daha yazacak mısın? Hayır derdim, Artık yazmayacağım. Ama şöyle denir: Kılıç çeken, kılıçla ölür. Ama şöyle denir: Kaderden kaçılmaz. Hayatıma, hayat diyemem artık. Sarı yazgım her sonbahar onu biraz daha fazla ömür yaptı Sessizliğim belli oluyor Sessizlik öğreniliyor Bir şey donup kalıyor yüzümüzde Bu güne dek kimseyi sevmemiş olmaktan, Ve artık sevememekten korkuyor Ama tükendiğimiz yerden sarılacağım sana İnsanların açtığı yaralardan tek tek, ben öpeceğim Bizden çalındıkça çoğalan hayatı, Gözyaşlarından çıkardığın mutluluğu hesaplayacağım Sakın üşütme Sakın yaşlanma Sakın yıkılma Sakın, sakın, o güzel ruhunu ayaza tutma Başın dik dursun...Eğilmeyi hak etmiyor Kalbin temiz olsun...Kirletenlere değmiyor Şimdi söyle... Bana kötülükten koruduğun şarkını söyle