หลอกตัวเอง (กัณฑ์๑๒ ตอน๔)

รู้จักหลักจริงอันนี้ เรา    เป็นภิกษุก็ดี สามเณรก็ดี อุบาสกก็ดี   อุบาสิกาก็ดีประพฤติดีจริงตรงเป้าหมาย    ใจดำ เห็นดวงแก้วใสเช่นนี้ไม่ค่อยจะได้ ภิกษุหรือสามเณรก็เลอะเลือนไป    อุบาสก อุบาสิกาก็เหลวไหลไป ไม่อยู่กับธรรมอยู่เนืองนิตย์  ความสุขเราปรารถนานัก   แต่ว่าความประพฤติ ไขว้เขวไปเสียอย่างนี้    อย่างนี้หลอกตัวเองนี่ ถ้าลงหลอกตัวเองได้ มันก็โกงคนอื่นเท่านั้น   ไม่ต้อง    ไปสงสัย  หลอกตัวเองเป็นอย่างไร   ตัวอยากได้ความสุข แต่ไปประพฤติทาง    ทุกข์เสีย มันก็หลอกตัวเองอยู่อย่างนี้ละซิ ตัวเองอยากได้ความสุข แต่    ความประพฤตินั่นหลอกตัวเองเสีย ไปทางทุกข์เสีย  มันหลอกอยู่อย่างนี้นี่   ใครเข้าใกล้มันก็โกง โกงทุกเหลี่ยมนั่นแหละ    ถ้าลงหลอกตัวเองได้ มันก็โกงคนอื่นได้ ไว้ใจไม่ได้ทีเดียว  เหตุนี้พุทธศาสนาท่านตรง ตรงตามท่านละก็มรรคผลไม่ไปไหน   อยู่    ในเงื้อมมือ อยู่ในกำมือทีเดียว พุทธศาสนาท่านตรง   แต่ว่าผู้ปฏิบัติไม่ตรง    ตามพุทธศาสนา มันก็หลอกลวงตัวเอง โกงคนอื่นเท่านั้น   นี่หลักจริงเป็นอย่าง    นี้ ให้จำไว้ให้มั่น