หมูจองเวร | Case Study ปี 45 | EP.33

ยกตัวอย่างเพิ่มเติมถึงความโหดร้ายของการทรมานในอเวจีและมหานรกขุมต่างๆ สำหรับผู้ฆ่าหมู เช่น การถูกเฉือนเนื้อทีละน้อยโดยมีดที่เฉือนเอง หรือถูกบดในเครื่องบด ย้ำเตือนว่ากรรมนี้ไม่ใช่เรื่องหมูๆ เลย ผู้พูดเน้นย้ำเรื่อง "การจองเวร" ว่าเป็นสิ่งที่น่าจองจริงเมื่อถูกกระทำก่อน แต่หากมีกฎแห่งกรรมอยู่แล้วไม่ควรจองเวร เพราะจะตัดกระแสและจองเวรกันไปเรื่อยๆ ไม่จบสิ้น การจะยุติได้ต้องเข้าถึงธรรมจากนั้นนำเสนอเคสเฉพาะของโรงฆ่าสัตว์เล็กๆ ผู้ทำเป็นอาจินอาชีพ เมื่อใกล้ตาย ภาพที่คุ้นเคยจากการทำงาน เช่น ภาพหมู เสียงร้อง การฆ่า การชำแหละ จะมาปรากฏให้เห็น เคสนี้ไปตกมหานรกขุมที่ 4 (โรรุวะ) รูปร่างเป็นตัวคนหัวหมู มือเท้าเป็นคน ถูกตรึงแล้วนายนิรยบาลจะสับแขนขา ข้อต่อต่างๆ เหลือแต่ตัวกับหัว แล้วค่อยๆ ชำแหละเครื่องในออกมากอง ตายตอนเชือดคอ แล้วลมกรรมก็พัดมาให้อวัยวะรวมกันใหม่และเริ่มกระบวนการซ้ำๆ 20 กว่าปีในเมืองมนุษย์ถูกทรมานไปหลายครั้ง ยังต้องใช้กรรมอีกยาวนานจากมหานรกจะไปขุมบริวาร ยมโลก อสุรกาย/เปรต และมาเกิดเป็นหมูให้ฆ่าเท่าจำนวนขนของหมูที่เคยฆ่าคูณจำนวนตัว เมื่อหมดกรรมเป็นหมูจึงเกิดเป็นมนุษย์อายุสั้น ตายด้วยโรค/อุบัติเหตุ/ถูกฆ่า สาเหตุที่มาประกอบอาชีพนี้ส่วนหนึ่งมาจากบุพกรรมในอดีตที่เคยอยู่ชายแดนแล้วข้าศึกมารุกราน ฆ่าหมู่ญาติ ทำให้ผูกเวรพยาบาทคิดฆ่าให้หมด การเคยฆ่าข้าศึกในอดีตก็เป็นปาณาติบาตและผูกเวรกันมา ผู้ที่ทำปาณาติบาตและมีกรรมด้านนี้ รวมถึงผู้ที่เคยผูกเวรกัน จะมาเกิดเป็นหมูให้ฆ่าอีกส่วนหนึ่งคือการทำบุญในอดีตแต่ไม่ได้อธิษฐานล้อมคอก ขอให้รวยอย่างเดียว ไม่ได้อธิษฐานไม่ให้ทำความชั่ว หรือขอให้เกิดในร่มเงาศาสนา และทำบุญนอกบุญเขต ทำให้ขาดความรู้เรื่องมิจฉาชีวะ ไม่รู้ว่าอาชีพอะไรควร/ไม่ควรทำ มองแต่เพียงว่าอาชีพฆ่าหมูเป็นทางมาของทรัพย์ที่ง่าย และเข้าใจผิดว่าสัตว์เกิดมาเพื่อเป็นอาหารมนุษย์ ซึ่งความเข้าใจผิดนี้เกิดจากการขาดความรู้ ไม่ได้ยินได้ฟังธรรมะ กรรมผูกเวรกับการขาดความรู้รวมกันทำให้อาชีพนี้ดูดีในสายตาที่มาของการกินเนื้อสัตว์ก็เกิดจากผู้ที่พ้นกรรมจากนรก/เดรัจฉาน มาเกิดเป็นมนุษย์แต่ยังมีโลภ โทสะ โมหะ กรรมบันดาลให้เห็นสัตว์บางตัวแล้วอยากฆ่า (เพราะมีกรรมร่วมกัน) พอฆ่าแล้วทิ้งก็เน่า ลองเอามาทำกินแล้วอร่อย ก็ติดรส เริ่มฆ่าเพราะติดรส และฆ่าเฉพาะตัวที่มีกรรมร่วมกัน ต่อมาก็แลกเปลี่ยนเนื้อสัตว์กับข้าวของ จนมีการใช้เงินซื้อขาย ทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่าสัตว์เกิดมาเป็นอาหารมนุษย์ ซึ่งนำไปสู่การถกเถียงกันว่าผู้ซื้อกับผู้ขายใครผิดการผูกเวรพยาบาท แม้เป็นเพียงมโนกรรมก็มีวิบาก การจองเวรทำให้เจ็บปวดทั้งคู่ การยุติเวรต้องถึงธรรม โดยการให้ อภัยทาน การเข้าถึงธรรมกายทำให้อารมณ์อยากจองเวรหมดไป🎧 ช่องทางการติดตามรับฟัง:🔹 Spotify: คลิกที่นี่🔹 Apple Podcast: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา🔹 YouTube: กฎแห่งกรรม จากโรงเรียนอนุบาล ฝันในฝันวิทยา - YouTube