Hoşça Kalın!- Walt Whitman

Bitirirken, benden sonra nelerin geleceğini bildiriyorum. Bütün bütün açılmadan daha sayfalarım, Söylemiştim sesimi coşkuyla yükselteceğimi, Bütün ötekiler birbirinden ayrılıp örnek insanlara katılınca, Bana gelecek, benim olacak amacına varma sevinci. Ben hiç duralamadan ilerledim, yılmadan, Kimseden bir şey beklemeden, Bedenin şarkılarını söyledim, ruhun şarkılarını söyledim, Savaşın, barışın şarkılarını söyledim, Yaşamın, Ölümün şarkılarını söyledim, Doğumun şarkılarını söyledim, Birçok doğumlar olduğunu gösterdim. Herkesi, herkesi çağırdım yanıma, sağlam adımlarla ilerledim; Doludizgin tadını çıkarırken yaşamın, fısıldıyorum: Hoşça kalın! Genç kadının elini tutuyorum, Genç erkeğin elini tutuyorum, son olarak. Bildiririm, doğaya uygun insanlar gelecek, Bildiririm, adalet her şeyin üstünde, Bildiririm, pazarlıksız özgürlük, eşitlik, Bildiririm, doğruluk değerlendirilecek, ağırbaşlılık değerlendirilecek. Bağlılık, sonsuz olacak diyorum, çözülmez olacak, Aradığınız arkadaşı bulacaksınız diyorum. Bildiririm, bir erkek, ya da bir kadın gelecek, belki de Sizsiniz o, (Hoşça kalın!) Bildiririm, yüce birey, doğa gibi akıcı, tertemiz, sevmesini, Acımasını bilen. Bildiririm bir son, Dünyasını kolayca, mutluluk içinde değiştiren. Ey çevreme toplananlar, Çok, pek çok şey görüyorum, seziyorum. Sarsıcı, elektrikli çığlıklar atarak, atmosferi çekerek Ciğerlerime, Sağa sola bakarak, her gördüğümü yutarak, kucaklayarak, Hızla hızla ilerleyerek, çok kısa bir süre duraklayarak, Anlaşılmaz örtülü haberler vererek, Sorup, öğrenmeye cesaret edemeyerek, Kadınlara fısıltılarımı bırakarak, neden hoşa gittiklerini iyice açıklayarak, Genç erkeklere sorunlarımı sunarak – Oyun oynamıyorum ben – Öylece ölüyorum, kısa bir süre sesim çıkıyor, görünüyorum, Karşı duruyorum, Sonra uyumlu bir yankı, duygulu, canlı bir yankı, Sonra en güzel görüntüm, artık görünmeyen Başka ne var? Neden yavaşlıyor, duruyor, neden büzülüyor, Sakınıyor, ağzımı açıyorum? Şarkılarım sona eriyor, ayrılıyorum onlardan... Perdenin arkasından, saklandığım yerden çıkıp ilerliyorum, Ben, kendim, yalnız başıma geliyorum size. Kitap değil bu, Buna dokunan, bir insana dokunur, Sayfalardan çıkıp kollarınıza atılıyorum Söylediklerimi unutmayın, gene geri dönerim belki bir gün, Sizi seviyorum, Yalnızca maddelerden ayrılıyorum... Bedeninden çıkıp gitmiş bir insanım, başarıya ermiş, Ölmüş bir insan.