Hürrem Sultan'a- Muhibbi/ Can ve Ten- Fuzuli/ Dil Söyler Kulak Dinler Kalp Söyler Kâinat Dinler- Yunus Emre

Birlikte olduğum, Sevgilim, Parıldayan ayım, En yakınım Sevincim, Gündüzüm, Gülen gülüm Ben ol hayrân-ı aşkım ki, yitirdim akl-ı idrâki Ne âlemden haberdârım, ne kendimden hayâlim var Ganîdir aşk ile gönlüm Ne mülküm ne menâlim var Ne sağ olmak murâdımdır Ne ölmekten kaçar cânım Cihânda hasta-i aşk olalı bir hoşça hâlim var Can ve ten bende oldukça, dert ve gam eksik değildir Keşke can çıksa, Ten toprak olsa... Çünkü bana ne can, ne ten gerektir Bu yol akılla bulunur, Gönülle yürünür Dil söyler, Kulak dinler, Kalp söyler, Kâinat dinler Bir varlık savaşıdır bu Vara hayır dedikçe, Sahip olmaktan vazgeçtikçe, Sahip olanı tanıyıp bildikçe, Ona karışır insan. Ey taze inci! Senin yerin, bu deryâdır Bir avuç toprak, Biraz da suyum ben Neyimle övüneyim? İşte buyum ben... Ay, nurunu senin güneş yüzünden alıyor Eğer inkâr ederse bütün bir şehir benim şâhidimdir Cihân fânidir Değişmem atlas-ı çarha, Muhabbet meclisindeki hicran köşesi, mesken oldu bana... Buseye bir can değil, seve seve bin can veririm, Ama dudakların nefes gibi can verir bana. Yanayım kelebekler gibi güzel yüzünün ışığına Çünkü Muhibbi dedi dilber, Yan bana Aşk padişahıyım Ve gönül, bana divan defteridir Dert ve sıkıntı sözlerini yazdım, Bu ünvan yeter bana...