Huzursuzluğun Kitabı (IV)- Fernando Pessoa

''...Ama birden, hatta daha düşüncelerimde yüzerken bir rahatsızlık duygusu düşüme saldırıverdi. Acı çekerdim, diye düşündüm. Evet, fazla söze gerek yok: Acı çekerdim. Çevremdeki tüm o insanlar, mektupları postaya götüren neşe küpü çocuk, hepsi, hayatımın bir parçası haline gelmiş meğer. Onlardan ayrılacak olsam gözyaşlarıma hâkim olamaz, o küçük dünyanın, gözüme ne kadar kötü görünmüş olursa olsun, benim de bir parçam olduğunu, bu parçanın da hep onlarla kalacağını düşünürmüşüm. Kendimi onlardan koparmanın, yarı ölmekten, ölümün yüzünü görmekten farksız olduğunu anlarmışım.''