İçimden Şu Zalim Şüpheyi Kaldır Ya Sen Gel Ya Beni Oraya Aldır- İsmet Özel

Ağzının bir kıvrımından cesaret bularak, Ter yürekte susayışlar yaratan yağmurlara açıldım Kalmışsa tomurcuklar önünde sendeleyen çocuklar , Kalmışsa bir kaç ısrar ölümle yarışacak , Onların yardımıyla dünyaya acıdım Dünya. Çıplak omuzlar üzerinde duran. Herkes alışkın ağulanmış bir dünyaya Benimse dar, Dargın havsalamın gücü yok bazı şeyleri taşımaya. İnsanlar Hangi dünyaya kulak kesilmişse, Öbürüne sağır O ferah gözüken birçok alınlarda, Betondan tanrılara kulluğun zırhı vardır Tehlikededir çiçek koklamak Bardakta su, Ateşte yemek, Bahçede güneş tehlikededir. Çelik teller ve baruttan çatılınca iskeletim, Şakaklarıma dayanınca güneş, Uğultudan farkedilmez olunca konuştuğum, Çocukların sahiden doğrulduğuna Toprağın da sürüldüğüne inanmıyorum... Dem'e ne kadar su katarsan kat, çayın tadına dem hakim olur 80 lik bir ihtiyar bile olsan, Çocukluk daha ağır basar ruhta Nicedir kavrayamam haller içinde halim Demiri bir hecenin sıcağında eriyorken gördüm Bir somunu bölünce silkinen gökyüzünü, Su içtiğim tas bana "merhaba" dedi, Duydum Duydum yağmurların gövdemden ağdığını. Sen ol küçük bir kıvrımdan, Bir heceden Aşk için bir vaha değil, aşka otağ yaratan Sen ol zihnimde yüzen dağınık şarkıları Bir harfin başlattığı yangın ile söndür Beni bir ses sahibi kıl, Öyle mahzun Ki hüzün, Ciltlerinde adına rastlanmasın.