II. Līberī et librī

Quid est Tūsculum? Tūsculum est oppidum Rōmānum. Estne magnum oppidum? Tūsculum nōn magnum, sed parvum oppidum est. Ubi est Tūsculum? Tūsculum est in Italiā. Quis est Iūlius? Iūlius est vir Rōmānus. Cuius vir est? Vir Aemiliae est. Ubi est Iūlius? Est in oppidō Tūsculō. Estne Aemilia in oppidō? Nōn est. Cornēlius: “Ubi est vir tuus, Aemilia?” Aemilia: “Iūlius, vir meus, in oppidō Tūsculō est. Sed ecce Mārcus, fīlius meus, et Dēlia.” Cornēlius: “Quae est Dēlia?” Aemilia: “Dēlia ancilla mea est.” Cornēlius: “Estne Syra quoque ancilla tua?” Aemilia: “Dēlia et Syra et cēterae multae sunt ancillae meae. In familiā meā sunt multae ancillae multīque servī − et paucī līberī.” Cornēlius: “Quot līberī in familiā tuā sunt?” Aemilia: “Trēs.” Cornēlius: “Quot fīliī et quot fīliae?” Aemilia: “Duo fīliī et ūna fīlia. Fīliī meī sunt Mārcus et Quīntus, fīlia mea est Iūlia. In familiā meā sunt centum servī et trēs līberī.” Cornēlius: “Centum est magnus numerus! In meā familiā parvus numerus servōrum est. Neque magnus est numerus līberōrum meōrum.” Aemilia: “Quot sunt līberī tuī?” Cornēlius: “Duo: ūnus fīlius, Sextus, et ūna fīlia, Cornēlia. Parvus est numerus līberōrum − sed numerus librōrum meōrum nōn parvus est! Librī meī sunt magnī et parvī, antīquī novīque: centum librī Latīnī et Graecī.” Aemilia: “Centum librī! Magnus est numerus librōrum tuōrum!” Cornēlius: “Ecce liber meus novus; titulus librī est grammatica latina.” Līberī et liber duo vocābula masculīna sunt. Līberī est plūrālis, liber singulāris − plūrālis: librī.