İlhamın Kanları- Berke Demir

Dönüş yolunda karşılaştıkları çiçeği çok beğendiler Ve güzelliği için, onu toprağından mahrum ettiler Çiçeğe sormadılar Gitmek istiyor musun demediler Onlar her zaman kendilerini düşündü, kendileri için yaşadı Senin o çiçek olmana izin veremezdim Dalından koparılıp köhne bir evde solmanı bekleyemezdim Zamanı durdururdum gerekirse sen bir gün fazla gül diye Çünkü sana zaman borcum vardı benim Sen bilmezdin Her önüme çıktığında, Olduğu yerde durmaya alışmış bir duvar gibi kalıyordum Hiçbir şey hissetmiyordum, Hiçbir şey düşünmüyordum Aşkı tanımlaması gerekenler ressam olmalı bence...Yazar değil Kelimeleri seni çizmeye yetmez yazarların Öyle her ressam da çizemez seni...Acı çekmeli önce Bedelsiz mutluluğa ulaşmamalı hiçbir varlık Senin resmini birkaç dakikada çizmemeli Bitirip öylece gidebileceğini sanmamalı hiçbir ressam Senin resmin de en az senin kadar narin olmalı Fırçayı nazikçe kullanmalı seni çizecek ressam Pamuk gibi sesi olan birini çizmek için, En az onun kadar hassas olmak gerekir Güzel olan her şey bir gün sona erer Resmin de sona erecek Şanslı günündeki bir yazar, alacak o tabloyu Evinin en güzel köşesine asacak Mutluluğu öylece asabileceğini sanacak Onun çekeceği acıyı sadece kendi ruhu hissedecek Seni gördükten sonra, yazıları beğenilmeyecek Seni anlatmaya utanacak Başkaları istemesin diye, anlatmayacak seni kimseye İçinde kanayacak ölecek yazarın ilhamı Mezarı resmin olacak Ölecek...