In gesprek met Maarten Thé

Zijn droom was om operatieassistent te worden en die droom komt uit. Wanneer hij een van de eerste dagen op de operatiekamer staat, ziet hij ineens een zwarte vlek in zijn rechteroog. ‘Ik dacht dat het kwam door vermoeidheid’, vertelt Maarten. ‘Maar de vlek werd steeds groter en ging niet weg. Ik moest de volgende dag werken op de trauma-afdeling, maar toen werd ik ineens zelf een traumapatiënt.’ Het netvlies van Maartens ogen laat los en dat betekent dat hij langzaam zijn zicht verliest. Desondanks is hij een blijmoedig en dankbaar mens.