İnanmıyorlar Bana- Louis Aragon

İnanmıyorlar bana, inanmak istemiyorlar Boşuna yazıyorum dilim, dişim, tırnağımla, kanımla, kemanlarımla Boşuna yazıyorum uyaklarımla, Gecede dalların eski dilini bilmeyen biri gibiyim Konuşmak, kara dilin, erkeğin ve kadının Birbirine tutuşmuş iki ele yabancı biri gibi konuşmak Konuşmak mutluluğun çılgını gibi, Öpücüklere benzemeyen sözcükler var ya, İşte o sözcükleri yitirmiş bir ağzın dili ile konuşmak Tüm bunlardan yakınan bir edayla konuşmak Dolup taşıp ta sanki susmak istiyor gibi Ey sözlerin ötesinde yetkin ses! Şarkının yüceliği çığlığın, çığlığı Nota, ulaşılmaz seslerin şarkısını söylüyor İnanmıyorlar bana, inanmak istemiyorlar Boşuna konuşuyorum ilkyaz'la ve orglarla, Boşuna konuşuyorum gökyüzünün tüm heceleriyle, Bilinen şeylerin özel orkestrasıyla, Ve sağır on ikiliklerin bayağılığıyla, Boşuna konuşuyorum barbar çalgılarla, Boşuna söylüyorum onu duvarlara vuran yumruğumla, Boşuna söylüyorum derebeyinin ormanlarını ateşe verir gibi, boşuna söylüyorum onu, savaş ilan eder gibi Alev yutan cambazın ağzındaki alev gibi İnanmak istemiyorlar bana, Boşuna haykırıyorum ben Sana aşık birinden başkası değilim diye