''İnsan en çok başkasını iyileştirirken iyileştirir kendini.''

Çocukluk bitiyor öyle mi? Çocukluk bitiyor ve içimizdeki farklı çocukların hepsi büyüyor...Ya da hepsi yavaş yavaş bizi bırakıp gidiyor. Bütün o farklı çocuklardan geriye tek bir insan kalıyor. Teorik olarak mutlu olmaya dair kusursuz bir olasılık var. İnsanın içindeki yok edilemez şeye inanması, Ve onu aramaya çalışmaması. Umutlarım korkularımdan fazla benim...Korktuğum her şeyi yener geri gelirim... Ekmeğimi bir insan verir. Ama ben aslında Tanrı'dan aldığımı bilirim. Çalıştığım için, benim olana, başkası göz dikerse üstüne basıp geçerim. Su gibiyim. Boğacak kadar güçlü, sevecek kadar derinim. Önüme çıkanı yoluma katar, devam ederim. Bazı kadınlar ateşten korkar, bazıları ise ateş olup yakar. Bazı kadınlarsa, su olur, Ve gittiği yolu tertemiz yapar. Her şey ya da herkes olamayacağımdan, sadece ben olmayı kendime görev bilirim. Sahte bir sen olacağıma, dürüst bir ben olmayı tercih ederim. Kim benden giderse gitsin, ben kendimi terk etmeyeceğim. Hiç bahis oynamam aslında...Ama kendim üzerine her iddiaya girerim. Çünkü ben kaybettikleriyle bile her zaman kazandığına inanan; aynı sizin gibiyim. İnsan ne yerse, o kokar. Ne okursa, onu konuşur. Kimi seviyorsa, kalbi o kadardır. Hiçbir şey ve hiç kimse birbirinin aynı olmadığı için güzel bu dünya. İnsanlar da öyle... Sevgi bütün bir diyalog evrene karşı. İnsan en çok başkasını iyileştirirken iyileştirir kendini. Başkasına merhamet sunarken, sever kendini. Başkasına destek olurken yardım etmiş olur kendine. Mesafe denilen tanım, sadece zamanla ilgili. Elbette güneşin tabiati, Ay'ın tabiati gibi değildir. Ay aldığı ışığı da, ısıyı da yansıtır. Ama ortalığı yakıp kavurmaz. Güneş hem ısıtarak hayat verir hem kavurarak yok eder. Hem aydınlatır, hem yol gösterir, hem kör eder, hem yoldan çıkarır... Çevresi kadar güçlü insan... Kaç el uzattıysan, o dostluklarla sınanırsın karanlığında. Aile bağın kadar bağlısın hayata. Sana karşı yapılan her şeye rağmen, duruşundadır tavrın. Gizlediğin iyilik kadar büyük... Anne baba sevgisine izin verdiğin kadar küçük. Tek bir dünya var ''vicdanının'' etrafında dönen. Tüm karakterindir onun içinden geçen. Sen Gittin Ya Ben Çok Güzelleştim- Nilgün Bodur/ Kavuşmak Üzere- Umut Güner/ Her Şey Vaktini Bekler (Şems'in Öğrencisi Olmak)- Hakan Mengüç