İnsan En İyi- Mahmut Temizyürek

İnsan, en iyi kalabalıkta, akşamüstü öğreniyor kendini Adını, adresini, dünyadaki yerini Şaşırtmasa, gazetelerden habersiz ağacın serçeleri Gürültüyle gülüşüyorlar, Saçma ama yine de sapan kullanıyor çocuklar Oysa insan bir ömür unutamıyor mermileri, Köroğlu'nu, Robin Hood'u, yalanı, gibiyi, şeyi, filanı Aşkı, hasreti, beklemeyi İnsan en iyi kalabalıkta, akşamüstü öğreniyor İnsan en iyi birini dinlerken öğreniyor kendini Yüzün çırpınışını, elin kederini, bakıştaki anlıyor musun'u Sürçmedeki gizlenme telaşını Öğreniyor, yapıyor, Ne iyi ki, kimsenin kimseye sözü kalmıyor Gece boşalıyor, yıldızlar kapanıyor Açılıyor rüyanın kapısı Sabah, sır gibi saklanarak işaretler Ketum yüzlerle gidiliyor işe İşten güçten darp izi kalmasın diye, Aşktan, serçelerden, piyanodan edebiliyor kendini İnsan en iyi alışveriş yaparken öğreniyor kendini İlaç almasa, hastalığını şaşırtabiliyor Ceket almasa, mevsim değişmeyecek Plak filan almasa sessizlik, sessizlik! Gözlüğü yoksa nasıl sakınsın gözlerini? Arabası olmayanın uzağı yoktur Bunları söylemese, saçmalamayacak belli ki... Ama insan en iyi, alışveriş yaparken öğreniyor kendini Nesli, en sıkı yalnızlık şiirde Başta türde yazarken çoğalıyor insan? Herkes hizaya geliyor üstelik ve sağdan bir-ki,...,altı milyar, bir de sen Nesli, bu şiir iyi değil mi?