''İnsan neyin peşinden koşarsa onun tarafından öldürülürmüş. Gördüm.''

''...Anlatmaya başlarsın. Birden, içinde bir du- raklama duyarsın. ''Şey'' engel olur sana: Söyleme onu, der. Her şey'i anlatma. Belki sözlerinin arasında, farkında olmadan beni ele verirsin. Belki anlar. İnsan bu, bilinmez. Sen gene dikkat et; her şey'i ayrıntılı anlatma o kadar. Bütün şey' ayrıntılarda değil midir zaten? Ayrıntılarda ele vermez mi insan ken- dini? Ne yazık: İnandırma gücünü bulamıyordu kendinde. Sözlerinin yarısında konuşmaktan vazgeçiyordu. Kimseyi değiştirmek istemiyordu. Bunun gerekli olduğuna inanamıyordu artık. Yıllar geçtikçe daha iyi tanıyorum kendimi. Yalnızlığımın yalnız bana zararı dokundu. Sevindirmeyi seviyorum ben. Acıdan ve yalnızlıktan çıldırsam da, başkalarını mutlu etmeyi...Nasıl da bölünmüştüm insanlara, yüzlere, yollara. İnsan neyin peşinden koşarsa onun tarafından öldürülürmüş. Gördüm. Önce kendimle kucaklaştım, sonra seninle. Çünkü kendini hiç bulamayan, kayıp insanların eseriydi bu ülke. Yüreğim öyle kederli ki... Birazdan sen geleceksin. Ve ben seni beklerken düşündüğüm, hissettiğim bütün bunları bir anda unutup bir başkası olacağım. Birazdan sen geleceksin Ve dilsiz kalacak dünya. Herkes bildiği bütün dilleri unutacak... Dünyanın güneşten kopmadan önceki halindeki sessizlik kaplayacak her yeri. Birazdan sen geleceksin, Hayatın sonsuz yakınlığının önce koptuğu, sonra da sımsıkı bağlandığı yerden. Sana susuz balıklar getiriyorum ne olur, dirilt onları... Sana paslanmış kurşunlarla vurulmuş kuşlar getiriyorum, ne olur can ver onlara... Avuçlarına ölü harfler bırakıyorum Ne olur onlara soluk kat...'' Tutunamayanlar VII, Tehlikeli Oyunlar XI- Oğuz Atay/ Kırk Yılda Bir Gibisin- Cezmi Ersöz/ Nabzım- Ahmet Taş/ Leylim Leylim- Ahmed Arif