İnsan Olmanın Sırrı Nebilerde Saklıymış - Peygamberlerin Mirası | Said Şaşmaz

Şu an insanlığın sahip olduğu güzelliklerin ve insaniyetteki ilerleyişinin asıl kaynağı nedir?Peygamberlik müessesi insanlığa nasıl bir katkıda bulunmuştur?Beraber yaşama, insanlığın kaynaşması ve cemaat olmadaki sır nedir? İyi seyirler...Facebook▶️ https://www.facebook.com/hisarkapisi/YouTube ▶️ https://www.youtube.com/c/HisarKapısıInstagram▶️ https://instagram.com/hisarkapisi?igs...Twitter ▶️ https://twitter.com/hisarkapisiBize Ulaşın;0536 566 40 900507 076 69 56Davası İçin Kendini Unutan Adam | Ünal Amca Belgeseli➡️https://youtu.be/riRS-EJTK_UMüebbetlik Seri Katilden Ağlatan İtiraf | Said Şaşmaz➡️https://youtu.be/Wg2h6zxT7lcSENİ GÜNAHLARA ÇAĞIRANLARA DE Kİ !➡️https://youtu.be/GDRRSBwKYfwUyuşturucu Bağımlısından Ağlatan İtiraf | Fatih Budak➡️https://youtu.be/C7rsWqLpUu0BU VİDEOYU İZLEYEN NAMAZI BIRAKAMIYOR!➡️https://youtu.be/emjF9YZAe8UmyıpmaımOkunan Bölüm: 17. Lem'a 9. NotaDOKUZUNCU NOTABil ki, nev-i beşerde nübüvvet, beşerdeki hayır ve kemâlâtın fezlekesi ve esasıdır. Din-i hak, saadetin fihristesidir. İman, bir hüsn-ü münezzeh ve mücerreddir.Madem şu âlemde parlak bir hüsün, geniş ve yüksek bir hayır, zâhir bir hak, fâik bir kemal görünüyor. Bilbedâhe, hak ve hakikat, nübüvvet içindedir ve nebîler elindedir. Dalâlet, şer ve hasâret, onun muhalifindedir.Mehâsin-i ubudiyetin binlerinden yalnız buna bak ki, Nebî aleyhisselâm, ubudiyet cihetiyle muvahhidînin kalblerini iyd ve Cuma ve cemaat namazlarında ittihad ettiriyor ve dillerini bir kelimede cem ediyor. Öyle bir surette ki, şu insan, Mâbûd-u Ezelînin azamet-i hitabına, hadsiz kalblerden ve dillerden çıkan sesler, dualar, zikirlerle mukabele ediyor. O sesler, dualar, zikirler birbirine tesanüd ederek ve birbirine yardım edip ittifak ederek öyle geniş bir surette Mâbûd-u Ezelînin ulûhiyetine karşı bir ubudiyet gösteriyor ki, güya küre-i arz kendisi o zikri söylüyor, o duayı ediyor ve aktârıyla namaz kılıyor ve etrafıyla, semâvâtın fevkinde izzet ve azametle nâzil olan وَاَقِيمُوا الصَّلٰوةَ1 emrini, küre-i arz imtisal ediyor. Bu sırr-ı ittihad ile, kâinat içinde bir zerre gibi zayıf, küçük bir mahlûk olan şu insan, ubudiyetin azameti cihetiyle Hâlık-ı Arz ve Semâvâtın mahbub bir abdi ve arzın halifesi, sultanı ve hayvânâtın reisi ve hilkat-i kâinatın neticesi ve gayesi oluyor.Evet, eğer namazların arkasında, hususan bayram namazlarında, bir anda Allahu ekber diyen yüzer milyon insanların sesleri, âlem-i gaybda ittihad ettikleri gibi, âlem-i şehadette dahi birbiriyle ittihad edip içtima etse, küre-i arz tamamıyla büyük bir insan olup, azametine nisbeten büyük bir sadâ ile söylediği Allahu ekber'e müsavi geldiğinden, o muvahhidînin ittihadıyla bir anda Allahu ekber demeleri, küre-i arzın büyük bir Allahu ekber'i hükmüne geçiyor. Adeta bayram namazlarında âlem-i İslâmın zikir ve tesbihiyle zemin zelzele-i kübrâya mazhar olup, aktâr ve etrafıyla Allahu ekber deyip, kıblesi olan Kâbe-i Mükerremenin samimî kalbiyle niyet edip, Mekke ağzıyla, Cebel-i Arefe diliyle Allahu ekber diyerek, o tek kelime, etraf-ı arzdaki umum mü'minlerin mağaramisal ağızlarındaki havada temessül ediyor. Birtek Allahu ekber kelimesinin aks-i sadâsıyla hadsiz Allahu ekber vuku bulduğu gibi, o makbul zikir ve tekbir, semâvâtı dahi çınlatıp berzah âlemlerine de temevvüç ederek sadâ veriyor.İşte, bu arzı böyle kendine sâcid1 ve âbid ve ibâdına mescid ve mahlûklarına beşik ve kendine müsebbih ve mükebbir eden Zât-ı Zülcelâle, yerin zerrâtı adedince hamd ve tesbih ve tekbir edip ve mevcudatı adedince hamd ediyoruz ki, bize bu nevi ubudiyeti ders veren Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmına ümmet eylemiş.