İnsanın insana ihtiyacı var, biliyorum. Benim sana ihtiyacım var, biliyorum.

Sana söyleyemediğim şeyler var Kocaman bir mevsim devrilirdi içimize Dünya haftasonları da anlaşılmazdı Sana söyleyemediğim şeyler var Kırmızı bir mumdun şamdanına yakılan, Hayata benzeyen bir yanın vardı Etrafımda hiç olmadığın zamanlarda Sevgili kitaplarıma dalardım Ve kendime 12 punto times new roman fontla bazı arkadaşlar yontardım Tam yükselirken, öpüyorsun ruhumu sen Bakışlarımı sunuyorum, tereddütsüz alıyorsun Gizli bir tebessümle çağırıyorum, geliyorsun İçime dokunan bir halin vardı Ama artık biliyorum Ertelenmiş her yolculuk, varmanın büyüklüğünden Bir insan öğreteceğim sana. Öğrenmek istemiyor musun? İnsan merak ettiğinin değil de, Duymak istediği şeyin cevabını arıyor Birini son kez gördüğünü bilemiyorsun ya hani, Ne acayip bir duygu değil mi? Öfkelisindir Kırgınsındır Bitkinsindir ama sessiz kalırsın Sonra elin yanlışlıkla bir şeye takılır Bir şeyler kırılır Bağırırsın Büyük şeyleri içinde bastırdığın için, Küçük şeylere tahammül edemez hale gelirsin Bir acı öğreteceğim sana. Bu dünyada iki tür acı var: Seni inciten acı Ve seni değiştiren acı Bir terk eden öğreteceğim sana Giden değil, kalandır terk eden Giden de bunun için gitmiştir zaten Bir dünya öğreteceğim sana Dünya insanın gölgesi gibidir Ona sırtını dönersen peşinden gelir de, Peşine düşersen hep önünden kaçar Şu koskoca dünyaya bir hiç der, geçer gönlüm Oysa neler gösterir kendi baktığın ayna Ben öyle bilirim ki, Sen benim gökyüzümdün Denizim, Toprağımdın Ama korkutucu şey En yakın olduğun insanların, bu kadar çabuk yabancılaşmaları Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa? İnsan, kaldıkça küflenir Gidemedikçe çürür. Belki açacak bir şeylerim vardır Belki konuşacak birkaç söz kalmıştır Güvenmeye küs, sevilmeye hevessiz, bağlanmayla kanlı bıçaklıydım... Çünkü bir çiçek solmuşsa, koklandığı içindir Rengini dünyaya bıraktığı içindir Bunu bildim... Çünkü seni sevdim Yaşamak, bizim için dokunaklı bir şarkı değil ki. Dünya duracak, ama sen durmayacaksın. Zaman bitecek, ama sen bitmeyeceksin. Bir gün bütün çiçekleri solacak bahçelerin, yıldızlar ışık vermeyecek. Güneş doğmayacak hiç... Ama sen solmayacaksın, sen eksilmeyeceksin. İnanmak, seni düşündükçe söylediğim bir şarkı olmalı dudaklarımda. İnanmak, gökyüzünün en karanlık zamanında bile görebileceğim bir yıldız olmalı. Dağlardan, denizlerden esen serin rüzgârlar gibi, senden gelen bir şey olmalı inanmak. Anılar diyor arka koltukta bir adam, Bugün anılar nasıl da düş değeri kazanıyor! Beni güzel hatırla Çünkü beni öp dersem, Gidersin diye susuyorum Her şey ondan susuyor biraz Burası ondan sessiz Mesela senin yüzünün sessizliği, beni öpmemenden Benim ağzım, uzun zamandır öpülmediğinden sessiz İnsanın insana ihtiyacı var, biliyorum. Benim sana ihtiyacım var, biliyorum. Diktiğin söküğü kesme...Üflediğin yeri deşme lütfen. Senden beni hayata bağlamanı beklemiyorum. Nasıl koptuğumu anla yeter! Tanır gibi bak bana... İzdiham Sayı 12/ Sitare- Dilaver Cebeci/ Unutulmayanlar- Ümit Yaşar Oğuzcan/ Burada Gömülüdür 1. Cilt- Ahmet Erhan/ Kafa Dergisi - Sayı 103 (Nisan 2023) Kafa Dergisi Sayı 103