''İnsanlar üçe ayrılır: Görenler, gösterilince görenler ve asla görmeyenler.''

İnsanlar değişmiş, diyorlar Yeni yaşanan ne varsa, aslında eski Umut yoktur, diyorlar Kimse yoktur umut etmemeyi önleyecek Çünkü umut, kaçınılmaz gelecektir bütün gümbürtüsüyle Umut, kaçınılmaz gerçektir çünkü Kaderin sesini duyarsın bazen Kardeşlik eder, Dokunur sana Hiç düşündün mü ağaç neden hayvan değil? Çünkü kan'dır hayvan Damardır ağaç Mesela her su, gözyaşı olur Her dönem, bir hazin geçiş Suya boş versen, yanılsama Aya baksan, bir bulut Sevgisizlikle birlikte, yanlışlığın hükmü başlar Her azizin bir geçmişi, Her günahkarın bir geleceği vardır Dünya böyledir: Sinsiler, zorbaları yüceltir Üçkağıtçılar, hırsızlara cömert davranır Yalancılar, sapıklar için duygusal şarkılar söyler Buna karşılık, çulsuzlar garibanları dolandırır Dindarlar inançlıları lanetler Kötülük, kendini ilkesel ve pratik iyilikle ikame eder. İyilik ise, sınayıcı ve bedel ödetici bir örüntü içinde, kendi ideallerini yakarak yol alır Şeytan, kutsal kitaplardan alıntı yapmayı sever Meleklerse, daima görmezden gelinir İnsanlar üçe ayrılır: Görenler, Gösterilince görenler, Ve asla görmeyenler Ne tuhaftır şu insanlar Kimi zincirler içinde hür Kimi esir olmaktan bahtiyar Kimi de bizim gibi bin bir şeyi düşünür Gözleri görmeyen birinin, baba Gezmeye gitmesi diyorum, dünya. Karanlık içinde birkaç tanıdık Bakarsın, bulamazsın lazım olunca Her şeyi olduğu gibi kabul etmek lazım tabi Ama olana katlanmak, zorunluluk değildir Hiçbir karakter değiştirilemez tabi Ama hiçbir karaktere tahammül, zorunluluk değildir En büyük gücün insanların sana olan sevgisi değil, senin içinde büyüyen sevgidir. İçindeki sevgiye kimsenin zarar vermesine izin verme. En sevdiklerinin bile. Bir gün, elinde kahven, Yüzünde gülümsemeyle, Kimsenin yarım, eksik sevgisine kendini muhtaç etmediğin için, Doğana uymayana uymadığın için, Seni sen yapan taraflarını kabul edemeyenleri hayatından çıkardığın için kendine teşekkür edeceksin. Belki de bulman gereken tek şey, her geçen an daha çok yabancılaştığın kendinsin. Bırak İstediğini düşünsün Bırak Arkandan konuşurken, yüzüne gülsün... Bırak Düşsün uzağına Şu dünya, onun etrafında dönsün Herkes kendi cehenneminin ateşi, Kendi cinayetinin tetikçisidir Bırak... Bırakmak iyileşmektir İnan ki, Biliyorum Zor Sanki yarın hiç doğmayacak Sanki bugün en zor günün olacak Kuşlar uçuyordur, doğrudur Dur Olmuş olanlar, bir daha olur Bunların bir bedeli var derler Sevmenin de, mutlu olmanın da Ama bedavaya bağırmak, Şarkı söylemek var Parayla bir ev alabilirsin, Ama bir yuva alamazsın. Paranla bir saat alabilirsin, zamanı alamazsın Paranla bir yatak alabilirsin, uykuyu alamazsın Paranla doktor hizmeti alabilirsin. Sağlığı alamazsın Paranla sigorta alabilirsin. Ama güvenliği alamazsın En fazla hayranlık uyandıran şey, Aynı zamanda en acı verici şey olabilir Unutma Görmeden Ölmek- İbrahim Tenekeci/ Büyük Saat- Turgut Uyar/ Ruhi Mücerret- Murat Menteş/ İnsanoğlu- Ümit Yaşar Oğuzcan/ İyileşmek- Caner Yaman