İstemem/ Cananı Kasteder- Fatih Sultan Mehmet

Sen kokmayan gülü neyleyim, Neyleyim sensiz baharı? Sen doğmayan günü neyleyim? Neyleyim sensiz ben dünyayı? Senin tenine değmeden gelen yağmuru istemem, Meltemi istemem. Seni parlayacaksa parlasın yıldızlar, Sana yanmayan yıldızı semalarda istemem. Bülbüller söyleyecekse, seni söylesin Senden okumayan bülbül olsa dinlemem. Özlemim sen olacaksan yansın yüreğim, Sılası sen olmayan gurbeti istemem, vatanı istemem. Bir ateş yakacaksa beni kalbimden, Senin aşkının ateşi yaksın, Senden gayrı başka bir aşkla kül olursa kalbim, Bu kalbi istemem, ateşi istemem, koru istemem. Seni göremediğim vahalar bedevilerin olsun, Ben senin çölünü isterim, suyu istemem. Sana çıkacaksa durmaz yürürüm, Sonu sen çıkmayan yönü istemem, yolu istemem. Kalbini fethedecekse geçerim bin Sina’yı birden. Yoksa neyime? Bu fethi istemem, Mısır’ı istemem, cihanı istemem. Ben Sultan Fatihim, önündeyim İstanbul’un. Yakarım bu şehri yüzünde bir tebessüm için. Yoksa gül yüzünü güldürmeyen sultanlığı istemem, İstanbul’u istemem. Bağda gülden bahseden yanağını kasdeder Serviden söz açanlar endamını kasdeder Dilbere vasıl olmak, dar-ı dünyadan murad Aşık, aşkın derdi ile dermanını kasdeder Bu fani dünya için değmez kuru kavgaya Ecel ki, bu dünyanın ziyanını kasdeder Yıldızlardan yücedir gözyaşı eşiğinde Bu bulutlar ahımın dumanını kasdeder Şiir o ki sadece cananını kasdeder Bu fani dünya için değmez kuru kavgaya Ecel ki, bu dünyanın ziyanını kasdeder Gözümden akan yaş mıdır, kan mıdır? Seni sevdiğim yar, pinhan mıdır? Gözüm ile derya nice bahseder Gözüm gibi ol, gevher efşan mıdır? Gönül ızdırap ile oldu Gelin görün ol afeti can mıdır? Demiş Avni’ye ben cefa etmezsem Ona cevreden yoksa devran mıdır? Sevgili! İçimdeki dertler ile, yaş dolu gözlerim senin için ağlayacak olsa, gönlümdeki gizli sırlarım gözyaşlarıma gâlip gelir ve sırlar sana aşikâr olurdu. Sen güzellik tahtında oturuyorsun : bense yolunun toprağında ayaklar altında kalmışım. Hâl bu iken sana bir karınca denli âciz olan durumumu nasıl arz edeyim? Muma da bak! Senin bulunduğun mecliste ağlayıp baştan çıkmakta. Ey odamı aydınlatan! O mum senin için ne de hoş yanıp yıkılıyor. Mum yanarken, baştaki fitilin kenarlarından ağlıyormuş gibi akar. Ey ay gibi parlayan sevgilim! Benin sana karşı, aşkının yolunda sabah kadar sâdık olduğum, doğrusu gün gibi âşikârdır. Dün rakiplerimin, aşkının hastası olan bana yaptıkları eziyetleri meneyledin. Galiba âh ve feryatlarım sana tesir etmiş! Ey sevgili! Ben bir garip yunusum, yazdığım sensin, yandığım sen. Senden gayrı bir aşka ben kalemi istemem, kağıdı istemem. Senden gayrı, senden başka efendi istemem, sevgili istemem, İstemem