İzdiham Dergisi Sayı 53 (Haziran-Temmuz 2022)

Hepsi birbirine benziyor. Her biri, ötekilerin yaptığını yapıyor. Biriyle konuştum mu, hepsiyle konuşmuşum gibi geliyor. ... Artık aynaya bakarken, sorduğum sorulara susan bir yansımam var. Ve anlıyorum ki, bu onun konuşamayışından değil ,olsa olsa söyleyecek bir sözünün olmayışından. Kimsin sen? Hiçmişsin sen. Hiçmişiz biz. Tüm an'lar, tüm aşklar, tüm ağaçlar, her şey bir hiçmiş. Bir tek senmişsin var olan. Safi senmişsin. Kirlerinden, var zannettiklerinden ayrı, apayrı bir senmişsin. Bilememişsin ama. Görmek istememişsin ya da. İlk adımlarını atan bir bebek gibi korkuyla ilerlemişsin. Önce korkmuş, geri çekilmek istemişsin. Sonra bir adım daha, gözünde bir damla yaşla. Bazen kaldıracak birini aramışsın düştüğün yerden. Bazen kanamış dizlerin. Bazen gülmüş gözlerin. Hayran kalmışsın sessizlik içinde olmaya. Bir deli olmak istemişsin bazen. Ölmüşsün de, haberin yokmuş bazen. Su gibi, toprak gibi, eşi benzeri olmayan her şey gibi yalnızmışsın sen. Martıları da bilirdin. Bir gün öleceklerini. Çiçeklerin solacağını, çocuğun gözlerini cevapsız bırakacağını belki. Fırtınanın her şeyi, her şeyi talan edeceğini ve elinde sadece oradan oraya savrulmuş palmiye yapraklarının kalacağını. Gecenin sonundan söz ediyorum ben. Karanlığın sonundan. Ve gecenin sonundan söz ediyorum ben Size birliktelikten söz ediyorum . Ve bir birliktelikte, kim dünyadır, kim güneş kimse bilemez bunu. Yaşayan bir sesten söz ediyorum. İçindeki sesin, bir başkasında can bulmasından. Ötekilerden söz ettiğim öl­çüde, aslında hep kendimden söz ediyorum. Kendi kendime soruyorum Aslında sen de kendine sormalısın A'dan önce hangi harf gelir? Size özgünlükten, Mahrumiyetin neşesinden söz ediyorum. Çünkü mutluluğun icat edecek hiçbir şeyi yoktur. İtiraf ediyorum: Hiçbir umudum yok. Körler bir çıkaryoldan söz ediyorlar. Ben görüyorum.