"Ja, kapitan", reż. Matteo Garrone | AWK #70

Matteo Garrone - wielki miłośnik baśni i mitologii, opowiada w swoim najnowszym filmie o dramacie uchodźców z Dakaru walczących o lepsze jutro w Europie. O młodych ludziach walczących o realizację swoich marzeń. Wyobraźnia ma wielką moc i pozwala bohaterom wyjść z niejednej trudniej sytuacji.Garrone w większości swoich filmów ukazał rąbek współczesnego świata, który rządzi się własnymi prawami, funkcjonuje niejako na opak. Jak wyznał w wywiadzie dla Filmwebu twórca kinowej "Gomorry": "Wydaje mi się, że w mojej filmografii rzeczywiście można odnaleźć pewną prawidłowość. Kiedy zabieram się za współczesne historie, lubię pogłębiać w nich aspekt mroku, tajemnicy i baśniowości. A gdy zajmuje się baśniami, to uciekam od wszelkich ozdobników na rzecz naturalizmu. Szukam we wspomnianych tekstach wówczas tej "płaszczyzny antropologicznej". Dla mnie środki mają odpowiadać przede wszystkim potrzebom historii. Muszą bić w zgodzie z jej sercem".⬛ Tematyka spotkania 👉 Jak Garrone opowiada o dramacie uchodźczym i wizji współczesnej Europy jako "Ziemi obiecanej"; - Na ile "Ja, Kapitan" wpisuje się w dotychczasową twórczość Włocha zarówno tematycznie jak i formalnie? 👉 W jaki sposób twórca "Pinokia" i "Pentameronu" opowiada o marzycielach i podróżnikach? - Jak film Garrone został odebrany na światowych festiwalach, jak w ojczyźnie? 👉 W jaki sposób Garrone wykorzystuje muzykę w swoim najnowszym filmie?