JAK DALEKO NAM DO PIERWSZYCH CHRZEŚCIJAN? - NIECODZIENNIK ODC. 133

Po kilku dniach, gdy zebrało się ich około stu dwudziestu osób, na środek wyszedł Piotr i tak przemówił: - Bracia! Sami wiecie, że Duch Świętego Boga, przemawiając w Pismach ustami Dawida, zapowiedział zdradę Judasza, wskazując, iż sprowadzi on ludzi, którzy aresztują Jezusa. Wszystko dokonało się dokładnie w taki sposób! Judasz był człowiekiem z naszego grona i miał udział w naszym posługiwaniu! Za jego haniebne wynagrodzenie kapłani nabyli pole, on sam zaś powiesił się, a jego ciało zostało rzucone na śmietnisko. Tam spuchło, pękło i wypłynęły z niego wszystkie wnętrzności. Fakt ten stał się znany wszystkim mieszkańcom Jerozolimy, tak że pole kupione za jego pieniądze nazwali Hakeldamach, co znaczy „Pole Krwi”. Zwróćcie uwagę na to, co zostało o nim powiedziane w Księdze Psalmów: Niech dom jego na zawsze pusty pozostanie i nie będzie nikogo, kto by w nim zamieszkał. A ponieważ jest także napisane: urząd, który piastuje, niech inny otrzyma, trzeba, aby miejsce Judasza zajął jeden z tych, którzy byli z nami przez cały czas, gdy Jezus, nasz PAN, przebywał z nami, poczynając od chwili, gdy został przez Jana zanurzony w wodzie Jordanu, aż do dnia, w którym wstąpił w Niebiosa. Musi to być również ktoś, kto widział Go zmartwychwstałego. Wybrali więc dwóch: Józefa zwanego Barsabą, który nosił przydomek Justus, i Macieja. I tak się nad nimi modlili: — O, PANIE! Ty znasz serca wszystkich ludzi. Prosimy, abyś wskazał, którego z tych dwóch wybierasz, aby mógł on zająć miejsce w służbie i posłannictwie, które Judasz porzucił, kierując się własnymi planami. Po tej modlitwie zebrani oddali swe głosy, a wybór padł na Macieja. W taki sposób doszli do przekonania, iż to on ma zostać przyłączony do grona Jedenastu, by stać się Apostołem PANA. DZIEJE 1, 15-26 (NPD)