Jerzyk Krzyżyk: Polska piosenka (para)rapowa

Tego wieczoru Filipa Kalinowskiego odwiedził Jerzyk Krzyżyk, wokalista (raper?) i producent, malarz i artysta zupełnie osobny. Jego drugobiegowe nagrania schwytały Filipa za chabet już przy pierwszym odsłuchu, więc przy najbliższej okazji szepnął dobre słówko włodarzom Dyspensa Records, co zaowocowało albumem noszącym tytuł „Serce” i też zinem z ich rozmową dołączonym do tej płyty. Rzeczony krążek wyprodukował Wojtek Urbański i – mimo różnych przeciwności losu – odbił on się dosyć szerokim echem. Ledwie miesiąc temu natomiast ukazał się najnowszy album Jerzyka „Bałtyk” – nieporównywalnie ciekawszy, bardziej spójny i dojrzały niż jego poprzednik, a jednocześnie… nie gada o nim właściwie nikt. I dlatego właśnie ta rozmowa, do której jeszcze swoje trzy grosze dołożył Szymonone – fotograf, reżyser klipów do „Iskry”, „Moczydła” czy „Rutinu” i przyjaciel Jeżyka. O tym, czy nazwy gatunków są jeszcze komukolwiek potrzebne, w jaki sposób można zerkając wstecz cały czas iść do przodu i o tym, kiedy w procesie kreatywnym nadchodzi flauta, a kiedy szkwał.