Jimi Hendrix' volkslied op Woodstock

Bethel, New York, 18 augustus 1969. Het is vroeg in de ochtend en het Woodstock-festival ligt op sterven na dood. Van de half miljoen bezoekers zijn er nog dertig- tot veertigduizend over, moe en bemodderd. Dan beklimt een zesentwintigjarige Jimi Hendrix het podium met zijn witte Stratocaster. Wat volgt is misschien wel het beroemdste protest uit de muziekgeschiedenis. Geen leus, geen toespraak, alleen een gitaar. Hendrix ontleedt het Amerikaanse volkslied, vult het met krijsende feedback die klinkt als bommen en mitrailleurs, en dwingt een verdeeld land om naar zichzelf te luisteren, midden in de Vietnamoorlog. In deze aflevering reconstrueren we het kwartier waarin Hendrix de Star-Spangled Banner voorgoed veranderde. Hoe een vertraagd schema en een geslonken publiek dit moment juist mogelijk maakten. En waarom een boer genaamd Max Yasgur, op wiens weiland het allemaal gebeurde, geloofde dat een halve miljoen jongeren iets aan de wereld hadden bewezen. Wat als Hendrix die ochtend een veiliger nummer had gespeeld?