Jübile- Selim Temo

Ve nihayet ikimiz, kaçtığımız aşkların toplamıyız Sokakta yaralı bir köpek koşturuyor İki buluşmadır koluma girmiyorsun Ve birkaç milyon yıldır tutmadın ellerimi Benimle çıkmıyorsun bu yolculuğa Ve ben sırf bu yüzden yenilebilirim Bu resimden çıkıp gidiyorum Seni isteyen yanım, ölümsüz yanımdır Bulutsuz da yağan nedir? Şimdi öğreniyorum ki, gözyaşı! Seni isteyen yanım, aşk yanımdır Babam romantik bir aşiret savaşçısıydı Çapraz fişeklik duyardım yüzümde ona sarıldığım zaman Sonrası jandarmalardı Ağıt kadınlardı Mezarlardı O gün bugündür sayrıyım... Çünkü insan, öldüğü yaşta kalır Babam elin eskilerini giyerdi Ben bu yüzden, ezik olurum bayram sabahlarında Yani bir sömürgede doğan, kırılgan olur Çünkü insan öldüğü yaşta.. Sokaktan askeri konvoylar geçiyor İki buluşmadır koluma girmiyorsun Ve birkaç milyon yıldır tutmadım ellerini Ve ben sırf bu yüzden yenilebilirim Yaşadığım, yitirdiklerim oluyor hep Oysa tuttuğum elleri bırakmıyorum Sonra korkuyorlar hasletimden Ne denli sevgiye değer olduğumu söylüyorlar... Gidiyorlar sonra Ve biçimlendiremediklerimiz biçim oluyor bize Ve sen, haftanın deniz ertesi günleri geliyorsun Bir çizgi, diyorsun Bir çizgideyim Sağım neresi, solum neresi bilmiyorum.... Seni şiir duraklarına bırakıyorum o zaman Güleç kalıyorsun. Dudakların kırışıyor kenarlarından... Zaten yorgunsun Ben sancıyla kıvranıyorum geceleri sayrı bir yatakta Terli terli seni içiyorum Çünkü yüzüme bakınca seni görüyorum. Çünkü yorgunsun Parçalı bulutlu şiirler okuyorum sana Şiir gibi bir çiselti başlıyor sonra İki buluşmadır koluma girmiyorsun Ve birkaç milyon yıldır tutmadın ellerimi Ve ben sırf bu yüzden ezilebilirim Biz emeklerken sevmeyi öğrenme de... Ki ölenler, zafere en çok yakışanlardır! Ki ölenler zafere en çok yaklaşanlardır! Oturup tekdüze ağıtlar yakıyoruz onlara Ve söz veriyoruz yarını kurtaracağımıza Ama yarına ertelemekle, bugünü yitiriyoruz zaten Ve zaten, yenik sayılırız yaşamakla! En gizli yerimize çağırıyoruz acıyı Ve hep yenik düşüyoruz çağırmakla! Sulara benziyorsun bu yüzden.... Sular ki, dinginliğe gelir ancak Isınırsa, uçar Soğursa, kaskatı kesilir teninden Sulara benziyorsun...Kapılmaya gelmez. Sokaktan telsiz sesleri geliyor İki buluşmadır koluma girmiyorsun Ve birkaç milyon yıldır tutmadım ellerini Ve ben sırf bu yüzden kaybedilebilirim İhmal edilmeyen telefonlar bekliyorsun Dakik Ve ilgi dolu Anne oluyorsun bütün aşıklarına Ve çocukların oluyorlar bilmeden Ve bu resimde kalmayı bu denli çok isterken, çekip.. çıkıp gitmeli diyorum İnsanlar çoğalıyor etrafımda Sen yoksun Issızlığımdan anlıyorum Çook uzakta oluyorum onlar konuşurken Derken gece başlıyor Çayları ödüyorlar Ve bir parçamı alıyorlar karşılığında Ve sen haftanın deniz ertesi günleri geliyorsun Her aşk, yaşayamadıklarımızın özetidir, diyorum Gülüyorsun Seni daha önce öpmüş olmalıyım Yoksa nasıl bulurum yüzünde gülen ağzının yerini? Sokakta ölümsüz bir yanından yaralıyorlar birini İki buluşmadır koluma girmiyorsun Ve birkaç milyon yıldır tutmadın ellerimi...