काय येथे माझे सर्वचि देवाचे-२

काय येथे माझे सर्वचि देवाचे-२. लहानपणी सहज म्हटले जायचे "देवा तुझे किती सुंदर आकाश , सुंदर प्रकाश सूर्य देतो " छान दिवस होते ना? अबोध पणाचे होते तसेच निष्पाप पणाचे होते. मग आज गेले कुठे हे अबोधपण ?  निरागस अस्तित्व ?  अस्तित्वाचा यथार्थ बोध झाला म्हणजे संपत नाही,  उलट बोधाच्या पलीकडे देखील अथांग अबोधपण रहातेच. या  जाणीवेत जो निरहंकारी झाला तोच यथार्थाने "संबोधि" असे म्हणावे लागते.  हेच तर सार्‍या संत सत्पुरुषांनी आपल्या जीवन चरित्राने दाखवून दिले आहे. निष्पाप अन निरहंकारी अस्तित्व हेच मानवी अस्तित्वाचे ध्येय आहे. "काय येथे माझे सर्वची देवाचे " हा अनुभवच मानवी अस्तित्वाला पूर्णत्व प्रदान करतो. त्यामुळे हे भक्ताचे हे उद्गार परमानंदाचे ठरतात. तेच आता आपण ऐकू या .