กายในภพ กายนอกภพ

เพราะฉะนั้นจะต้องเรียนให้รู้จักกายของตัวเสียก่อน ว่ากายมนุษย์นี่แหละเป็นตัวโดยสมมุติ   กายที่อยู่ในภพนั่นแหละเรียกว่า อตตสมมุติ เรียกว่าตัวโดยสมมุติทั้งสิ้น ส่วนธรรมล่ะ คือธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์น่ะ ก็เรียกว่าธรรมสมมุติเหมือนกันสมมุติชั่วคราวหนึ่ง ไมใช่ตัวที่พระองค์ทรงรับสั่งว่า " สพฺเพ ธมฺมา อนตฺตาติ" ธรรมทั้งสิ้นไม่ใช่ตัว ตัวทั้งสิ้นไม่ใช่ธรรม ตัวก็เป็นตัวซิ ธรรมก็เป็น ธรรมซิ คนละนัย มีตัวกับธรรม ๒ อย่างนี้เท่านั้น กายมนุษย์ก็มีตัว กายมนุษย์ก็มีธรรมที่ ทำให้เป็นตัว ตลอดทุกกายทั้ง ๑  กาย มีตัวกับมีธรรมที่ทำให้เป็นตัว แต่ว่าตัวทั้งหลายเหล่านั้นทั้ง   กายในภพ เป็นอนิจจํ ทุกขํ อนตฺตา หมดไม่เหลือเลยทั้ง ๑๐ กายนอกภพ เป็น นิจจํ สุขํ อตฺตา หมดไม่เหลือเลย ตรงกันข้ามอย่างนี้เป็น นิจจํ สุขํ อตฺตา เป็นของที่เที่ยงของจริงหมด แต่ว่าในภพแล้วเป็นของไม่เที่ยงไม่จริงหมด