Kaçış- Ayten Karakaş

Kurumuş mürekkeplerin kirlerinde izlerim Silik, kaybolmuş kelimeler Bir ses yükselir önceleri içimden Sonra içinde boğulur dizelerin Islanır, dağılır sağanaklarda Kaybolurum… Rüzgarla savrulan ağaçların hışırtısı, Garip… Kulaklarımdaki ses mi beni yanıltan, Yoksa duyduğum gerçekten ayak seslerimi Gölgelerde usulca bana yaklaşan.? Üşür bedenim, sokulurum Dokunamam… Belli belirsiz ışıklar oynaşır usumda Önceleri sarı, mavi Sonraları koyulaşır Gri, siyah, simsiyah Kahkahalar boyanır karanlıklara Bir tanıdık yüz bakar gözlerime İçimde dağılır renkler, ufalanırım Bakamam… Koskoca bir yürek çarpar bedenimde Tüm hücreleri sevgiye aç Kanım dolanır,sıcak Yakar Arınmak ister kötü düşüncelerden El değmemiş topraklar kokar bedenimde İçime çekerim Gidemem… Bir yelken görürüm ufuk çizgisinde Bembeyaz, Martılara inat uçar rüzgarlarda Denizin tuzu gelir dudaklarıma Rüzgar okşar tenimi Bir adım ötesi sonsuzluk Ayaklarım çeker beni içine Beyazlarla siyahlar birleşir o an Bilirim…