Kaçışa Gazeli Su Kıyısında İki Gemici, Karanlık Güvercinlerin Kasidesi- Federico Garcia Lorca

Bir balık vardı kalbinde; Çin denizlerinden getirmiş; Ufacık, gelir geçerdi bazen Gözlerinin içinden. Ötekinin sabun vardı dilinde; Yıkadı sözlerini, sustu Dünya dümdüz, dalga dalga deniz Yüzlerce yıldız ve gemisi; Çeşmeler görmüştü Roma'da Ve yanık yüzler Küba'da, Gözleri suda. Birçok kere yitirdim denizde kendimi Yeni kesilmiş çiçeklerle dolu kulaklarım Dilim sevgiyle, acıyla dolu. Birçok kere yitirdim denizde kendimi Bazı çoçukların kalbinde yitirdiğim gibi. Kimse yoktur duymasın yüzü olmayan insanların gülümseyişini Kimse yoktur dokunurken, bir bebeğe unutsun Durgun kafataslarını atların. Çünkü aranır alında güller O katı görünüşlü kemiklerin, Başka işe yaramaz erkeğin elleri, Toprağın altındaki köklere benzemekten. Bazı çocukların kalbinde yitirdiğim gibi, Birçok kere yitirdim denizde kendimi. Gidiyorum aramaya suyu bilmeden, Beni çürütecek, ışık yüklü ölümleri. Şenlik ateşleri yerleştirir boynuzlarını, Çıldırmış bir geyiğin ikindi tarlasına, Gittikçe yayılır vadi. O küçük rüzgar Sıçrar bayırlardan bayırlara. Hava kristalleşir duman altında Ben dallardan yürürüm gözlerimde, Dallar, ırmaklardan yürür. Gelirler bana gerçek şeylerim benim, Aynı ezgileri tekrarlayarak, Çok az melek var şarkı söyleyen, Çok az köpek var havlayan, Bin keman, bir avuca sığıyor; Ama ağıt koskoca bir köpek, Ağıt koskoca bir melek, Ağıt koskoca bir keman, Gözyaşı ağzını tıkıyor rüzgarın...duyulmaz başka bir şey ağıttan İki karanlık güvercin gördüm defne dalları arasında Biri güneşti, öteki ay 'Komşucuklarım' dedim onlara 'Mezarım nerde benim? ' Güneş 'kuyruğumda' dedi 'Boğazımda' dedi ay. Ve belinin çevresinde dünyayla yürüyen ben, kardan iki kartal ve çıplak bir kız gördüm Herbiri bir ötekiydi onların ve kız, hiçbiriydi 'Kartalcıklar' dedim onlara 'Mezarım nerde benim? ' Güneş 'kuyruğumda' dedi ''Boğazımda.'' dedi ay Defne dalları arasında, iki karanlık güvercin gördüm Biri ötekiydi onların Ve her ikisi, hiçbiriydi