Kaderini Sev, Çünkü Aslında Hayatın Bu- Nietzsche

Burada, çocukça korkularım tarafından bastırılmış halde bulunmaktan çok yoruldum Öyle bir zaman gelir ki, tek bir çağrıya önem veririz Dünya tek olmak üzere bir araya geldiğinde, İnsanlar ölür Ve yaşama bir el uzatmanın tam zamanıdır o an Herşeyin üstünde olan bir armağandır bu Her geçen gün, birisi, ya da bir yer değişim yapacak diye rol yapmakla devam edemeyiz Artık birşeyleri feda etmeye başlayalım Hadi Şimdi yaptığımız bir seçim var Kendi hayatlarımızı kendimiz kurtarıyoruz Günü daha güzelleştiren biziz Sen de onlara insanlara kalbini yolla ki, birilerinin ilgilendiğini bilebilsinler Hayatları belki daha güçlü Ve özgür olacak Yükselmek için, bulutlara ve yıldızlara erişmek için, köklerimizi en dibe daldırmalıyız İyileşmek için, kötülüğü tanımalıyız Yükselmeyi idrak edebilmek için, düşmeyi çok iyi anlamalıyız. İnişli çıkışlı bu hayatta, bazen hiç umut görünmez Ama hiç çıkış yolu olmadığına inanırsan, asıl o zaman kaybederiz ''Kaderini sev '' demek, olanı olduğu gibi kabul et, başına ne gelirse kabullen ve hiçbir şeye sesini çıkarma anlamına mı gelir? Ya kaderimizde başımıza gelenleri araştırmak, Nedenleri öğrenmek, Ve onları değiştirmek yazılıysa? Kader zorunlu bir kabullenişin ötesinde, aslında zorunlu bir mücadele, Ayağa kalkma ve direnmenin aslında ta kendisiyse? Boyun eğmenin üzerinde, başımızı gökyüzüne kaldırıp tadına bakmak Ve ne olduğunu anlamaksa yağmurun? Vurulmuş zincirleri kabullenmekten çok, O zincirleri kıracak bir makas yapmaksa varoluş amacımız? Denizde boğulmaktan çok, denize karışıp ona dönüşmekse yazgımız? Bu ağacı ellerimle sallamak isteseydim, gücüm yetmezdi. Ama gözümüzle göremediğimiz rüzgar, ona istediği gibi eziyet ediyor. İstediği yönde eğip büküyor. Tıpkı o rüzgarın ettiği gibi, görünmez ellerdir bize de en kötü eziyeti edenler...Bizi eğip bükenler. İnsanlar, iyilikler ve kötülüklerini kendileri verdiler kendilerine. Onları almadılar, bulmadılar da, gökten de inmedi hiçbiri. Kirli bir akıntıyı, saflığını bozmadan içine alabilmesi için, İnsan, bir deniz olmalıdır. Sende olmayanı, başkasına veremezsin. Vermediğin bir şeyi, kimseden de bekleyemezsin. Kötü de olsa konuşalım bunu çünkü susmak daha kötüdür. Çünkü suskunlukla geçiştirilen her hakikat zehirlenir. Parçalanacak ne varsa, hakikatlere çarpıp parçalansın! Daha inşa edilecek çok şey var. Kaderini sev! Çünkü aslında hayatın bu!