Kalbimin Derinlerinden- Halil Cibran/ Uzun Yağmurlardan Sonra- Gülten Akın/ Kırlangıçların Kanat Vuruşu- Ali Püsküllüoğlu

“Kalbimin derinlerinden bir kuş uyandı, uçtukça büyüdü, çoğaldı... oysa yüreğimi hiç terk etmemişti.” “Tanrı'nın hükümranlığına, Hangi kapıdan girdiğini sorma, Bilakis bir kez yerleştiğin O sessiz yerde kalıver.” Üç küçük belen vardı önümde: birini aşıp kaçabilmekti umudum Ötesinde nelerin beklediğini bilmeden...ve belki buydu beklentim, Niye kaçtığını da bilmemekti üstelik… Sonra belenler peşi sıra geldiler: Hicap olmasın derken, aştıkça yaklaştı suretler… Her bir suret kendim, her bir suret kendimdendi Sessizliği aradım, buldum, düşündüm… Söyle işin ne bulutların orda? Bak yaz da geldi, Yüreğe açtığın o eski yara kanar durur cama vuran güneşle Gökyüzünün, zeytin ağaçlarının ve denizin üçgeninde Bir çocuk duruyordu, gördüm Bulut gökyüzünde, rüzgâr zeytinlikte ve dalgalandı deniz...Ardından seğirttim durdum Çınar gölgelendi Bahçedeki tek kiraz ağacı, Günebakanlar, mısırlar, caneriği, dutlar El eleydi bir güzel oyunda Şu gelen kim atın üstünde? Kim toplayan başakları? Beni görünce türküye duran, Ve keçi yolundan kaçıp giden o kız, Yaz günleri yağan, Birden geçen o yağmur gibiydi Bir bahçeye dalmışım Ağzını açıp gülen bir kuş olmuşum Küçük bir dereden geçip, vurdun mu yokuşa-Güneşe yakın, ama gün boyu gölgeli Kırlangıcın kanat vuruşu Gibi dalıp gitmeli Sen yağmurlu günlere yakışırsın, Yollar çeker, uzak dağlar çeker, uzak evler, Islanan yapraklar gibi yüzün ışır, Işırsa beni unutma. Alır yürür sıcak mavisi gökyüzünün, Kuşlar döner uzun yağmurlardan sonra bir gün. Bir yer sızlar, yanar içinde büsbütün, Her şeye rağmen ellerin üşür, Üşürse beni unutma. Yeni dostlar, yeni rüzgârlar gelir geçer Yosun muydum, kaya mıydım nasıl unuttular.... Kahredersin başın önüne düşer, Düşerse beni unutma... Her bir belen, bir suretti Benden öte, bedenimde olmayan Hicap ile başladık Hicap kalkınca bitecek tüm belenler Ve dönecek tüm gelenler…