Kanayan Ağaç- Ante Popovski

Alacakaranlıkta beyaz bir kuş konar omzuna, Kucaklar onu şen şakrak, fısıldar: -Haydi bu yalnız gecede Gizlenelim senin düşlerine… -Ödünç ver kanatlarını Uçayım boydan boya yalnız göğü… Kuş uyuyakaldı. Adam hâlâ uçuyor Bir başına dilinin göklerinde boydan boya… Kırmızı kerpiçten eski duvar üzerinde duruyor biri Ve bakıyor denizden başlayan bir yolun nasıl başka bir denize doğru uzayıp gittiğine. Yol dümdüz ve kendisiyle ilgili her şeyden haberdar. Kendi geometrisi, kendi belleği, kendi rüzgârı var Ne ağaç, ne yıldız, ne şimşek. Başka bir şey yazılı değil toprak üzerine. İzleri var yalnızca, Belleğinden başka her şeyi Alınabilecek yapayalnız bir ulusun.