Kandil İsinden Kelâmın Sultanlığına: Bir Bâkî Hikâyesi

"Âvâzeyi bu âleme Dâvûd gibi sal... Bâkî kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş."On altıncı yüzyılın İstanbul’unda, cami kandillerini temizleyen bir çocuğun ellerindeki is, nasıl oldu da cihan sultanlarının diz çöktüğü bir şiir deryasına dönüştü? Bugün Sırkâtibi’nde; rütbelerin, makamların ve hırsların ötesine geçip, zamanın eskitemediği o tek şeye, "hoş bir sadâya" odaklanıyoruz.Kanuni Sultan Süleyman’ın dert ortağı, kelimelerin efendisi Mahmud Abdülbâkî’nin izini sürerken aslında kendi hayatımıza bakıyoruz: Bunca telaşın, koşturmanın ve biriktirdiğimiz onca eşyanın arasında; biz bu dünyaya hangi sesi bırakacağız?Gel, sarayların ihtişamından ziyade gönüllerin inceliğine hitap eden bu sultanın hikâyesinde, kendi içimizdeki o sönmeyen kandili arayalım.Sırrın bende emanet, vicdanla kal.