Kanla Kirlenmiş Evrak- İsmet Özel/ Otların Uğultusu Altında- Şükrü Erbaş

Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında. Öyle yoruldum ki dünyayı tanımaktan, Saçlarım çok yoruldu gençlik uykularımda... Acılar çekebilecek yaşa geldiğim zaman, acıyla uğraşacak yerlerimi yok ettim. Bu dünya böyledir işte, kimi adam öldürdüğü için katil diye anılır, kimi adı katile çıktı diye adam öldürür. Sessizliğe yenilir insan bazen. Sustuğu için kendisinden nefret eder. Dilinin ardından saklanan korkak sözcüklere düşman olur. Söyleyemedikleri pişmanlığı olur bazen...Keşke der defalarca. Keşke geriye sarabilseydim zamanı. Bekleyen her şey bir gün solar ve ölür. Bu bir papatya da olabilir veyahut umut da... Kendime yakın gördüğüm şarkılar vardı. Tekrar tekrar dinledim. Bazı cümleler vardı. Tekrar tekrar okudum. Ve şimdi birçok sayfasını atlatarak, bitirdiğim kitabın başından başlayabilirim. Defalarca baktığım fotoğraflar vardı benim... Bilmem kaç bin defa geriye sardığım filmler... Anlamadığım için değildi bu tekrarlamalar. Fazla iyi anlatıyorlardı. Fazla yakındılar. İnsan acısına inandım. Kimse diz çökmesin, dedim. Yazdım. Sözlerim insandan acıydı. Dünyanın bütün harflerini okudum. Önce anladım. Sonra anlamadım...İnsan sonsuzdu. Zaman sonsuzdu. Ölüm sonsuzdu. Üç sonsuzluk içinde sevdim. Acı inceldi, güzelleşti. Ben karanlık şeylerden bahsetmek için dünyaya gelmemişim. İçim tatlı, sıcak, neşeli şeyler anlatmak isteğiyle yanıyor. Dünyaya inandım. Sözler içimde büyüdü, büyüdü...Yalnızlık oldu. Yazdım. Önce kalabalık oldu. Sonra yine yalnızlık...Ölümden önce bir iş gelmedi elimden. Kendime iyi gelmem lazım. Ellerimi ısıtmam, yanaklarımdan öpmem, sırtımı sıvazlamam, kendimi dinlemem, anlamam lazım. ''Ne istiyorsun? Bükme dudağını.'' diyerek sevmem. Yorgunluğumu ayna parçaları gibi toparlamam lazım. Eğri oturup doğru konuşmak lazım. Şayet bir işi başarmak istiyorsam, onu neden bir başkasının değil, benim yapmam gerektiğine kainatı ikna etmem lazım. Biliyorum ki, hayatımın anlamlı olabilmesi için önce kendi gözümde var olmam lazım. Sonra önemli gördüğüm şeylerde katkı sunabilecek bir durumda olmam lazım. Bunun da tek yolu çalışmaktır. Farkı fark etmek için, farkında olmak lazım. Daha dün doğmuştum. Ve öleceğim doğmakla ölmek arasındaki mesafe "koskoca bir ömür"e saklı olduğunu söylüyor kimileri...İnanıyorum. Ölüm burada...Durmak lazım. Ciddi bir zafer için ciddi bir düşman lazım zaten. Yine de direnmek lazım, derdim...Yine de direnmek lazım.