Kara Adam- Sergey Yesenin

Dostum benim, dostum benim, Hastayım, ama çok hastayım. Bilmiyorum nerden kaptım bu ağrıyı. Rüzgâr mı bu ıslık çalan? Yoksa çiseler gibi eylülde bir ormana Serpilen beynime alkol mü? Kara adam Kara, kara Kara adam Yerleşiyor yatağımın kenarına Kara adam Uyku vermiyor gece boyunca. Kara adam bir kitapta gezdiriyor parmağını Ve yüzüme mırıldanıyor burnundan Bildiriyor bana yaşamını Kara adam, Kara, kara! "Kulak ver, dinle - diyor, Solumayla mırıldanıyor yüzüme - Olağanüstü düşünceler ve Planlarla dolu kitap. En ağulu türden (yavaşla) Yağmacıların ve şarlatanların Ülkesinde yaşadı Bu adam. Bu ülke aralık ayında Bu adam bir macerasever, İnce o, sevecen, Ve üstelik şair, Çok az da olsa Çevik, atılgan gücü, Mutluluk - der - Usun ve ellerin uzluğudur. Çirkin ruhlar bütün Biçilmiştir bahtıkaralara. Zararı yok, Varsın sayısız acı Doğursun kırık Ve yalan davranışları. Fırtınalarda, tipilerde, Buzlu ayazında günlük yaşamın, En ağır kayıplarda... Kara adam Yüzümde bakışlarını donduruyor. Ve uçuk bir mavilikte Kısıyor gözlerini Hatırlamak istiyor sanki Bir hırsız ve düzenbaz olduğumu, Dostum benim, dostum benim, Hastayım, ama çok hastayım. Bilmiyorum nerden kaptım bu ağrıyı, Rüzgâr mı bu ıslık çalan? Ve işte bu kara adam Yerleşiyor benim koltuğuma, Hafiften kaldırıyor silindir şapkasını "Kulak ver, dinle! - Homurdanıyor, dikiyor bakışlarını, Eğiliyor gövdesiyle Hırıldıyor daha yakından. Ben görmedim hiçbir zaman, Hergeleler arasında, Böyle aşırı ve sersemce Acı çeken birini uykusuzluktan. Diyelim, ah ben yanıldım! Bugün ayışığı var ne olsa. Daha ne gerekiyor bu dünyaya? Kalçalarıyla salınıp gelse o kadın, Okur muydun sen Süzgün ve mahmur liriklerini? Kara adam! Sen iğrenç bir konuksun. Uzun süredir yaygın Bu ünün senin. ...Ay öldü, Mavileniyor pencerede tan. Ah, sen, gece! Ne diye, gece, her şeyi yıktın! Ayaktayım, başımda silindir şapkam. Yanımda yok kimse. Yalnızım. Ve kırık ayna.