Karanfil- Salih Bolat

Demek geldin, Çoktandır hiçbir yerdeydin, Ne kadar değişmemişsin, Ellerin ne kadar kalabalık, Gözlerin ne kadar ansızın, Seni böyle değişmemiş görmedim hiç, demek geldin... Bu kent burada her zamanki ilkesizliğini yaşıyor Bir çarşı her gün ölüp ölüp diriliyor Radyoda iyi ayarlanmamış bir istasyon gibi Demek geldin, Çoktandır hiçbir yerdeydin Sen denize bakıyorsun ya, Ben sana aşkları anlatmak istiyorum, unutulmuş masalları Unutulmuş masallardaki aşkları anlatmak istiyorum Sen denize yürüyorsun ya, Ben sana herkesten önce özgür olmak için, mahkum ranzalarındaki çentiklerden çalıp Kendi çentiklerime kattıklarımı anlatmak istiyorum Çarpıp duran bir pencere kanadı gibi çarpan kalbimi... Sen denize gömülüyorsun ya, Bir karanfil kalıyor girdabında Seni yazsam artık, Belki dinerdi her şey, Uyurdum Sandıklı bir kız bulurdum İstemediği izinler kadar kısa, Tutmadığım sözler gibi, aramızda Başlar biterdi günler Artık seni yazsam, Böyle uzamazdı saçlarım Dantel bir atlı gibi sandıkları gezerdim Her iş gelen ellerinden gelip, Bir terzi gibi keskin, Bütün düşlerimden geçerdim Bana sorma dünyada mı bütün gezegenler, Ne bilmek marifet, ne şaşırmak Seni yazsam, okusam Bir ben mi eksilir yaşamaktan? Aynı evin içinde Üç oda, bir salon kere Ayrıldık birbirimizden Bir prens bile olamadım