Karşı Evin Annesi- Deniz İnan

Sen iki ters bir düz kırgınlıklar örerken beş numara şişle Yumuşacık kakaolu kekler yapardı karşı evin annesi İmrenirdim Mutfağındaki eksik malzemeden bihaber Tepeleme dolu kızgınlıklar yüklerdim dişlerimin arasına Bilmezdim anne Karşı evin babasında bitermiş iş, Bunu görmezdim Hep başın ağrırdı Başın, hep ağrırdı Sırf bu yüzden bile bazı zamanlar Seni sevmezdim Küçüktüm anne Bilseydim evinde su faturası ödenmemiş Çeşmeden akmayan suya İsyan etmezdim Sen iki kere ikinin dört ettiğini ekmek hesabından bilirken Mis kokulu çamaşırlar asardı karşı evin annesi Özenirdim Ellerindeki çamaşır suyu kokusundan rahatsız, Çocukça bir küskünlük eklerdim gecelerime Oysa ellerin ruhuma akarmış saçlarımdan Ömrümü tararmış titreyen parmakların Bilmezdim anne... Büyümek denen illet dayanıncaya dek kapıma Ellerinin ne muhteşem olduğunu bilmezdim...Küçüktüm anne Yoksa, Gün aşırı patlayan sarı ampulü, Mumla yamayacak yüce gönlünü Ezecek kadar ezilmezdim Sen çalı süpürgesiyle süpürürken dış kapının ağzını Çok yeni anladım anne Ağaran her saç telinden, üstüme düşen payımı Çocuktum anne... Bir bisikletim olsa bütün mutluluklar benimdi Babam eve sarhoş gelmiş, geç gelmiş Hepsi sabah sokağa çıktığımda biterdi, Bilmezdim anne Ruhuna azap olur akarmış Bilmezdim benim annem, gözünün yaşıyla her bayram arifesi Vitrinlere bakarmış Yak deseler, yakacağım o dakika dünyayı Yık deseler, Ne şu eski divan kalacak, Ne çiçekli perdeler... Şimdiki aklımla ah bir sorsalar bana Desem Oğlum nefes nefese yararak ortalığı girdi içeri Yumuşacık kakaolu kekler yapmış dedi karşı evin annesi Çok geç anlıyor insan anne... İlle de kendi annesi İlle de kendi annesi