''Kaybetmekten korktuğu hiç bir şeyi kazanamıyor insan.''

İlkin son olacağı bir gece bekliyor beni. Havada öfke var Kendine rağmen yaşayanlar yola koyulmuş, Nereye gideceğini bilmeseler de, kalplerinde yanıyor o ateş Benim de biraz ateşim var gözlerimde Vaadedilmiş bir umuttan derin derin çekiyorum içime Tamir edilmesi gereken bozuk bir oyuncak gibi kurcalıyorum kendimi… İnsan böyle inşa ediyor işte yalnızlığını Harcında korku, beceriksizlik, yorgunluk dolu Sıradan bir anıt gibi kalakalıyor kendi içindeki kalabalığın meydanında Savaşarak, yakıp yıkarak neyi kanıtlamak istiyoruz ki? Bir cezaevine çevrilen yerde, mapus da tutukludur, gardiyan da Unutmanın takvimi var mı diye sorma Ait olmadığım o evlere kendimi asalı çok olmadı Neden hep başkaları gördü benim gecelere hazırladığım rüyaları? Sen karları tutunca, şimdi siyah, galibiyetini kutluyor orada Ama bana inat, Bana rağmen, İçimdeki zindana bahar geliyor Duvardaki çatlaklardan papatyalar sızıyor Tazelenmiş toprak kokusu bastırıyor nemi... Bana değiştirebileceğimiz bir şeyler söyle Birkaç cümle, biraz sözcük, ya da bir hece Ben, taşların üzerinde, Hiçbir şey bilmeden Seni sevmeden daha, Şiir yazmadan, Dünyayı görmeden İnsanın ölümden korkmasını anlamadan daha, Üzümlerden, yıldızlardan, elmalardan, annemden, babamdan Uzaklara bakıyorum Hepimizin kalbi kırık bir şeylere Ve bunca kırığın üstüne yatıyoruz her gece Kime seslensek ses veren, bir başka bizdir Korku kapımız, Pişmanlık penceremiz olmuştur Günlük cezamızdır dünya. Sevmek, can sıkıntısı kefenimizdir Bana değişmeyen bir şeyler söyle... Çünkü garip şeyler geçiyor aklımdan Tuhaf söylentiler geliyor kulağıma Gelsen, gözlerimdeki belayı süpürsen güzelce İçimdeki karanlığı çözsen Ve şaşırtmayı öğretsen yeniden... Öğrenirsem, unutmam ben Bir kitabın arasından çıkar fotoğrafın Bir mısrada geçer adın Birkaç notunu bulurum kitabın arkasından İşte o an bir kez daha severim seni Damga damga göğsüme vurduğum sensin Öfke dolu şehirlerde bulduğum sensin Yer nerede gök nerede ben neredeyim Diye diye, sınırlara geldiğim sensin Alışkanlıklara yenilmedim ben Seni bir alışkanlığa dönüştürmek istemedim sadece Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben En yakın yabancı sendin Yabancıların en yakınıydın sen Değişik şeyler söyle ne olur...Yeni bir şeyler söyle Yıldım ömrümün kalıplarından Beni duy Ve anla Bavul Dergisi Sayı 33-91⁠/