Kaynarca Deresi- Mehmet Başaran

Bilmezsiniz, Tuna kızıdır Istırancalardan gelen bu su Rumeli yoğunlaşır sesinde, Saçları karlı dağ kokar, Dolanır boynuma ıslak ıslak Kömür gözlerinde Yanıp söner Deliorman Kıyısında duman duman söğütler... Kopup gelmiş balkanlardan, Koşmaz olmuş al atları, Kolay değil su olmak, Geçmek göçmen köylerinin yanından, Yıkıntılara rastlamak ikide bir, Toprağın içini görmek, Kolay değil dokunmak ak kemiklere Ben onun ağladığını gördüm, Silmeğe çalışıyordu izlerini yangının... Ben onun yenilediğini gördüm Kara taşlar üstünde Umudu ve cesareti Oydu, öğüten değirmenlerde yaşamın sıcak ununu Kırılıyordu büyük bir ayna gibi Bey çiftliklerinde Her parçasında ayrı sızı, Bir şey vardı gerçeğe aykırı, Bir şey vardı bozulan, Kim soracak yağmanın hesabını? Tan yerini çiziyordu tepelere, Aydınlığın yenilmez işçisiydi, Güneşin altınını damıtıyordu Büyüttüğü ayçiçekleri, Akacağı tarlaları biliyordu Güvercin topuklu, keklik yüzlü Denize ve sonsuzluğa bağlayan bizi, Savaşlar, bozgunlar, Rumeli Ufukta yangın yeleli atlar, gümüş kavaklar, yanık söğütler Kanayan toprağın türküsü Hâlâ yitirdiği mor koyunu arar... Kıyılarında garip bir çoban