Κέλλυ Ιωάννου- Ελένη Ψαρράκου: Η "μαγική" λύση στο να εξαληφθεί η βία κατά των γυναικών είναι να Γίνεις Άνθρωπος

Στο σημερινό επεισόδιο του ''Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια'', φιλοξενούμε δύο γυναίκες που συναντιούνται σε ένα σημείο όπου η προσωπική εμπειρία και η γνώση συναντούν την ανάγκη για αλλαγή. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η Κέλλυ Ιωάννου, καθηγήτρια εγκληματολογίας και ιδρύτρια της πρωτοβουλίας «Γίνε Άνθρωπος», και η Ελένη Ψαρράκου, αδελφή της Γαρυφαλλιάς που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της στη Φολέγανδρο το 2021, μιλούν για όλα εκείνα τα κενά του συστήματος που εξακολουθούν να αφήνουν τις γυναίκες εκτεθειμένες στη βία.Η συζήτηση ξεκινά από μια φράση που τα τελευταία χρόνια ακούγεται παντού: «μίλα». Ένα κάλεσμα που, όπως επισημαίνουν, είναι απαραίτητο, αλλά συχνά αποδεικνύεται ανεπαρκές όταν δεν συνοδεύεται από πραγματική προστασία. Γιατί το να ενθαρρύνουμε μια γυναίκα να μιλήσει προϋποθέτει ότι υπάρχει κάποιος να την ακούσει και κυρίως να την προστατεύσει. Διαφορετικά, το βάρος μεταφέρεται ξανά πάνω στο ίδιο το θύμα.Η Κέλλυ Ιωάννου εξηγεί πώς οι δομικές αδυναμίες του δικαστικού και θεσμικού πλαισίου δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η έμφυλη βία συχνά αντιμετωπίζεται αποσπασματικά. Αναφέρεται στην ανάγκη για ουσιαστική εκπαίδευση των θεσμών, καλύτερο συντονισμό των υπηρεσιών και μια βαθύτερη κατανόηση του φαινομένου της γυναικοκτονίας, όχι ως «μεμονωμένου περιστατικού», αλλά ως κοινωνικού προβλήματος που απαιτεί συστημικές λύσεις."Οι εθελοντές σοκαρίστηκαν όταν τους είπα ότι το "Σπάσε τη σιωπή" δεν θα βγει από την οργάνωσή μας, γιατί για να μιλήσεις κάπου, πρέπει να υπάρχει και κάποιος να σε ακούσει".Στο κέντρο όμως της συζήτησης βρίσκεται η φωνή της Ελένης Ψαρράκου. Η αδελφή της, Γαρυφαλλιά, δολοφονήθηκε το καλοκαίρι του 2021 στη Φολέγανδρο από τον σύντροφό της, μια υπόθεση που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία. Η Ελένη μιλά για την απώλεια όχι μόνο ως τραύμα, αλλά και ως ευθύνη να συνεχίσει να θυμίζει ότι πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια ζωή που χάθηκε.Με αξιοπρέπεια και δύναμη περιγράφει την πορεία μετά τη δολοφονία της αδελφής της: τον αγώνα για δικαιοσύνη, αλλά και την προσπάθεια να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη της Γαρυφαλλιάς πέρα από τον τίτλο μιας είδησης. Για αυτό και δημιούργησαν μαζί με την Κέλλυ τον οργανισμό "Γίνε άνθρωπος", για τη μνήμη της Γαρυφαλλιάς και κάθε γυναίκας."Η αδερφή μου δεν έκανε τίποτα κακό, απλώς πήγε διακοπές με το αγόρι της. Κανένας δεν γράφει στο μέτωπό του, θα σε σκοτώσω στις διακοπές."Σε αυτή τη συζήτηση, η γνώση της εγκληματολογίας συναντά την εμπειρία της απώλειας και μαζί αναδεικνύουν μια κοινή αλήθεια: ότι η προστασία των γυναικών δεν μπορεί να είναι μόνο σύνθημα. Χρειάζεται θεσμούς που λειτουργούν, κοινωνία που αναγνωρίζει το πρόβλημα και ένα σύστημα που δεν περιμένει το επόμενο τραγικό περιστατικό για να αντιδράσει. Ένα επεισόδιο για την ευθύνη, τη μνήμη και την ανάγκη να γίνει η ασφάλεια των γυναικών πραγματική προτεραιότητα.