Keşiş Yaşamı- Rainer Maria Rilke

Çok yalnızım dünyada, Ama yine de yalnız değilim. Çok önemsizim dünyada, ama yine de küçük değilim. Senin önünde karanlık, Ve akıllı bir nesne gibi kalacak kadar. Kendi irademdir istediğim Ve ona eşlik etmek-eyleme giden yollarda, Sessiz ve ürkek zamanlarda..... Yaklaştığında bir şeyler, Bilenler arasında olmak Ya da yalnız başıma. Seni hep bütünüyle yansıtabilmektir istediğim... Ve, kör ya da yaşlı olmamak hiçbir zaman... Senin o ağır, yalpa vuran suretini taşımayacak kadar... İstediğim, kendimi geliştirmektir Eğrilmiş olarak kalmamak hiçbir yerde Çünkü ancak bir yalana dönüşürüm eğildiğimde İsteğim, ruhum ve bedenimle, bir orman içinde, Su kenarında, su sesleri eşliğinde huzuru aramak.... Tabi ilerde ruhum ve bedenim birlikte olur, Ve ormanlarda kuşlar öter, sular kurumazsa... Karnımı doyurmak için çok bir isteğim yok....Ama kalbimi ve kafamı doyurmak için olabildiğince fazlasını istiyorum. Ne kadar yürüdüğümü bilmiyorum. Her şeyi anlıyor, ama karşılık vermek istemiyordum. Konuşmak istemi­yordum. Göklere uçmaktan başka isteğim yoktu. Tanımlamak istiyorum kendimi. Uzun uzun, Ve yakından bakılmış bir resim gibi... Anladığım bir sözcük, Su içtiğim testi, Annemin yüzü, En korkunç fırtınalarda beni taşıyabilmiş bir gemi gibi...