ฆาราวาสชั้นเลิศ_ ความอยากเป็นเหตุแห่งความทุกข์_บทที่6

เพราะอาศัยตัณหาจึงมีการแสวงหา เพราะอาศัยการแสวงหาจึงมีการได้ เพราะอาศัยการได้จึงมีความปลงใจรัก เพราะอาศัยความปลงใจรักจึงมีความกำหนัดด้วยความพอใจ เพราะอาศัยความกำหนัดด้วยความพอใจจึงมีความสยบกลัวเมา เพราะอาศัยความสยบมัวเมาจึงมีความจับอกจับใจ เพราะอาศัยความจับจับใจจึงมีความตระหนี่เพราะอาศัยความตระหนี่จึงมีการห่วงกัน เพราะอาศัยการหวงกั้นจึงมีเรื่องราวอันเกิดจากการหวงกั้น ธรรมอันเป็นบาปอกุศลเป็นเอนกย่อมเกิดขึ้น