ครอบครัวติดต่อเจ้าแม่ได้ ชักชวนกัน | Case Study ปี 45 | EP.67

ครอบครัวหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่ชายแดนภาคใต้ คุณพ่อของครอบครัวนี้ละโลกเมื่ออายุ 39 ปี ส่วนคุณแม่ละโลกเมื่ออายุ 56 ปี คุณพ่อและคุณแม่แต่งงานกันเมื่อคุณพ่ออายุ 20 ปี ทั้งๆ ที่คุณแม่ไม่ค่อยอยากแต่งงาน แต่ก็ไม่อยากขัดใจพ่อแม่และไม่ต้องการใช้ชีวิตคู่เลย แต่ท้ายที่สุดก็มีลูกด้วยกัน 5 คนคุณพ่อเริ่มสร้างฐานะจากศูนย์ เพราะเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ดีและขยัน ทำให้ธุรกิจเจริญรุ่งเรืองอย่างรวดเร็ว ความสำเร็จนี้ทำให้คู่แข่งอิจฉา จึงว่าจ้างมือปืนมายิงคุณพ่อ เหตุการณ์เกิดขึ้นประมาณเที่ยงคืน หลังจากที่คุณพ่อกลับจากงานเลี้ยง คุณแม่เปิดประตูออกมาก็พบว่าคุณพ่อถูกยิงเสียชีวิตทันที แม้จะเสียใจ แต่คุณแม่กลับบอกลูกๆ ว่าอย่าไปเอาเรื่องเอาราวเขาเลย ให้ให้อโหสิกรรมเขาไป นึกเสียว่าเห็นแก่คุณพ่อก็แล้วกันคุณแม่เป็นคนอดทน หลังจากคุณพ่อเสียชีวิต จากชีวิตแม่บ้าน คุณแม่ก็ต้องมารับช่วงทำธุรกิจต่อจากคุณพ่อ แม้ญาติจะบอกว่าคุณแม่ทำไม่ได้และควรขายกิจการไปเสีย แต่คุณแม่ก็ไม่ยอมแพ้ สู้จนกระทั่งกิจการเดิมดำเนินไปได้ด้วยดี พร้อมกับเลี้ยงลูกทั้ง 5 คนไปด้วย คุณแม่ชอบพาลูกไปวัดแถวบ้านเกือบทุกอาทิตย์และชอบทำบุญทุกชนิดคุณแม่มีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่งซึ่งตกทอดมาจากคุณยายผู้เป็นแม่ของคุณแม่ นั่นคือสามารถสื่อสารกับกายละเอียดได้ ความสามารถนี้ถูกเรียกว่า "เจ้าแม่" โดยใช้ "ตะกร้า" ซึ่งได้มาจากคุณยาย ในบรรดาบรรดาลูกของคุณยาย คุณแม่เป็นคนเดียวที่สามารถใช้ตะกร้านี้ได้ ตะกร้านี้จะมีผ้าคลุมและปากกาเสียบอยู่ที่ปลาย เวลาจะถามคำถามใดๆ คุณแม่จะเอามือจับตะกร้า แล้วตะกร้าก็จะเขียนเองลงบนกระดาษเป็นภาษาไทย ตะกร้าสามารถตอบคำถามได้ถูกต้องแม่นยำและน่าแปลกใจ คุณแม่ไม่ได้เปิดรับเป็นทางการ แต่จะถามให้เฉพาะลูกๆ ญาติ ผู้ใกล้ชิด หรือผู้ที่รักกันเท่านั้น บางทีก็มีเสียงกระซิบข้างหูคุณแม่ผู้ส่งเคสเคยถามตะกร้าถึงวัดพระธรรมกาย เจ้าแม่ตอบว่า วัดนี้ดี หลวงพ่อวัดนี้ดี สร้างพระธรรมกายนี้ดี บางครั้งก็ถามว่าบอลโลกใครจะชนะ ผู้ส่งเคสยืนยันว่าไม่เคยเล่นพนัน แต่คุณแม่ตอบถูกหมดต่อมาในปี พ.ศ. 2538 คุณแม่บอกลูกว่าเจ้าแม่บอกว่าปีนี้ระวังอาจจะถึงชีวิต ในเดือนเมษายน ปี 2538 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่เจ้าแม่เตือน ช่วงตรวจจีน ผู้ส่งเคสขับรถพาคุณแม่และน้องๆ ไปเที่ยวจังหวัดตรัง เกิดอุบัติเหตุ ทำให้คุณแม่เสียชีวิตทันที ผู้ส่งเคสรู้สึกเสียใจมาก เพราะคิดว่าตัวเองเป็นคนขับรถ แต่เหตุการณ์นี้ตรงตามที่เจ้าแม่บอกจากเหตุการณ์นี้ ตัวผู้ส่งเคสจึงเข้าวัดพระธรรมกายอย่างจริงจังในปี พ.ศ. 2538 ก่อนหน้านี้ น้องสาวของผู้ส่งเคสมาวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 และชักชวนผู้ส่งเคสมาวัดตลอด แต่รู้สึกว่าอยู่ไกล ปัจจุบันน้องสาวผู้ส่งเคสมาเป็นอุบาสิกา ในปี 2538 ผู้ส่งเคสทราบข่าวการสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ จึงลุยสร้างบารมีเต็มที่ หลังจากนั้นก็สร้างบุญกันใหญ่ น้องสาวผู้ส่งเคสเป็นกำลังใจให้ จัดรถพาคนมาวัด ทั้งๆ ที่ตัวผู้ส่งเคสเองก็ยังไม่เคยมาวัดเลย ก็จัดมา 1 คันรถบัสเมื่อมาถึงวัดก็แปลกใจ เพราะเคยเห็นองค์พระในโบสถ์และหลวงพ่อวัดปากน้ำทองคำในสมาธิ ช่วงที่ตัดสินใจว่าจะจัดรถมาวัดดีไหม กลับไปจึงสร้างพระธรรมกายประจำตัวอีก 100 องค์ แล้วก็ชวนพี่น้องทำอีก 100 องค์ และชวนหมู่ญาติทำอีกมากกว่า 500 องค์ หลังจากนั้นก็ลุยทำบุญเรื่อยมา ทั้งครอบครัวร่วมสร้างเสาเข็มสภา 10 ต้น สร้างสภาธรรมกายสากลมากกว่า 1 สร้างองค์พระแกนกลางมากกว่า 4 เป็นประธานงานบุญวันคุ้มครองโลก 5 ครั้ง ประธานฉลองมหาธรรมกายเจดีย์ 5 ครั้ง ประธานลานธรรมรอบมหาธรรมกายเจดีย์ 8 เมตร ทำบุญทั้งครอบครัว บูชาธรรมหลวงพ่อในงานโยมแม่จุรี 2 ครั้ง บูชาธรรมหลวงพ่อเป็นการส่วนตัว 1 ครั้ง เป็นประธานสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี 7 ครั้ง งานวิหารคุณยาย 2 ครั้ง กฐินพระราชทาน 2.5 งานองค์พระและลานธรรมของพระสังฆาธิการ 1.5 เป็นประธานมาฆบูชา กฐิน ทุกปี อย่างน้อยงานละ 1 ครั้ง เป็นประธานและจัดรถมาทุกงานบุญใหญ่ จัดรถมาทุกอาทิตย์ต่อเนื่องหลายเดือนจากภาคใต้สุด เพื่อหลวงพ่อ ตั้งใจและทุ่มเทในทุกโครงการของหลวงพ่อให้สำเร็จ เพื่อปลดกังวลพระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าค่ะ