خوف و رجا چیست

خوف و رجا چیست؟پادکست چاپار - بخش ۱۰، فرگرد هفتم.یازدهم آذرماه ۲۵۸۴ شاهنشاهیروز‌ سروش از سال ۳۷۶۳ زرتشتی«خوف و رجا» اصطلاحی اسلامی است که در چارچوب عرفان اسلامی، فقه، و کلام معنا دارد:• خوف = ترس از خدا، ترس از عذاب، ترس از دوزخ• رجا = امید به رحمت خدا، امید به آمرزش، امید به نجاتاین فرایافت در دین‌های ابراهیمی وجود دارد. ریشه‌های این فرایافت فلسفی-دینی یهودی ـ مسیحی است که در اسلام نظام‌مند شده است.در اسلام و سایر ادیان ابراهیمی انسان همیشه میان «ترس از خدا» و «امید به رحمت خدا» نگه داشته می‌شود.در آیین بهدینی انسان در میانهٔ «راستی» و «دروغ» می‌ایستد و مسئول پیامد طبیعی کردار خویش است،بدون ترس دینی و بدون «طلب رحمت».ابوحامد محمد غزالی غزالی «توازن خوف و رجا» را از اصول سلوک می‌داند و می‌گوید:«قلب مؤمن میان خوف و رجا چون دو بال است.»او این بحث را از استادان صوفی پیش از خود گرفت و نظام‌مند کرد.برخی از شاعران عرفانی ایرانی «خوف و رجا» را به عنوان یک «محور سلوک» وارد شعر کرده‌اند.در این بخش از پادکست چاپار به فرایافت دینی «خوف و رجا» در ا‌سلام و سایر ادیان ابراهیمی در سنجش با آیین مزدیسنا پرداخته شد.مهمان: شروان فشندیگوینده: میترا جشنی