Kibrit Çöpü Mezarlığı- Edgar Allan Poe/ Kambur- Şule Gürbüz/ Ah'lar Ağacı- Didem Madak/ Bir Gün- Yusuf Atılgan

Çocukluğumdan beri başkaları gibi olmadım... Dünyayı diğerlerinin gördüğü gibi görmedim Tutkularımı ve kederlerimi, onlarla ortak bir kaynaktan almadım Yüreğim uyanmadı başkalarının sevinç duyduğu seslerde Ve sevdiğim her şeyi, yalnız sevdim Durmadan ölüyorum yaşayabilmek için Belki de bütün psikanalizi tersine çevirmek gerek Yaşamın saçmalığı, rüyalarımdan kat kat fazla Ve zamanın hızı tehlike getiriyor...Bunca ses arasında duyula bir tehlike sireninin sesi, Şu herkes için çalan Kendimi altı toprağa dağıttım Ve, topladılar beni yeşermeden Bilmiyorum Zamanı mıdır bilmiyorum bir Sonbahar gecesi, yetim sabahlamanın? Kör olmak gibi bir şey değilse insan olmak, Kelebekler bir haftaya sığdırırlar insanın bir ömürde zor yaptığı şeyleri, neden? Tüketmek gerek anlamları...Ama üretmek ve tüketmek Yok etmek, Ama var edip, sonra yok etmek... Güneşi suçluyorum. Söndürmek gerek bu boş yangını Bana en uzak yerlerdeyim çoğu zaman Benim gökyüzüm delinmedi Delinen: Anlar Ve zihnimin saydamlığı... Günün en güzel saatleri akşam altı-yedidir diyordum Sanırım bu da doğru değil... Gerilerden konuşuyorum sık sık Bazen de öne geçmeyi deniyorum Ve nereye baksam, yaşamım değil gördüğüm... Hani herkese rüyasında tanıdık gelen biri vardır Uyandığında tamamen yabancı olan Gizi, uyku ile uyanıklık arasında değil Tanıdık ve yabancı olanda saklanan Yürüyüp geçsem, içim duracak sanki Dursam, kederimden öleceğim Yüzüm unutulmaya ayrılmış şeyler arasındadır Çünkü ben öyle biriyim ki, Hangi renge boyasam da, benim olmaz gökyüzü Yıldızları ve çiçekleri hatrına görürüm geceleri Görürüm, o kadar... Aya ve güneşe zaten inanmam İnanacak kadar adil değiller zira-bir çiçeği paylaşmada Gözümden şu kadarıyla dünya... Sevişmelerden dudaklarım artmıştır benim Gelecek başladı Hepimiz tehlikedeyiz... Ve herkes aynı gemide Ve yanılmıyorsam, yalnız insanların, Kahvaltı edip ağladıkları pazar sabahları yokmuş o zaman. Mesela o zamanlar Mutsuz olduğunda insanlar, Yok olurmuş bazı dakikalar… Nasibimi almalıyım, kalmışsa şu sabahtan Erimeli beynimdeki yağ külçesi Varlığımı sayılara dökmeliyim... Acelem yok benim Bir gün dünyada dayanılacak tek şeyin sevgi olduğunu öğreteceğim Ama önce, inandığım saatlerin nereden başlayacağını bilmeliyim