Kim Dünyada Olmanın Bir Gölgeyle Bir Olduğunu Bilir?- Bejan Matur

Kör bir bıçağın üzerinde Şu yazılıydı: ''İçimizdeki ve üstümüzdeki anlatılamaz olana...'' Bir şey değişmedi. Anlaşılacak bir şey yok. Sadece bedenimi kesen suyun uzaklığına bırakabilirim kendimi. Anlamak için gitmeyi. Bir şey değişmedi. Güneşin erittiği şarkı söylendi burada Ölümün tükettiği şarkı. Dağlara yürümekle anladığım dikenlerin dili söyledi bana Gitmeliyim, Gitmiş tüm kavimler gibi. Dinledim şarkısını dikenlerin Acıtmak için yaratıldıklarını bilmiyorlar. Bıraktıkları gölge kadar olduğunu hayatın, Küçük, sıradan. Taşlarla konuşuyorlar, Gece, ay ışığıyla. Böceklerle dostluğu onların, Toprağın katı yatağıyla Öldüm ben, Varlığın uykusunda uyuyarak, Ve bakındım, Her yer kurak, Her yer kurak, Kim daha eskiydi? Kim dünyada olmanın bir gölgeyle bir olduğunu bilir? Zaman hızla geçiyor sanıyordum. Tarih bırakmıyor zamanı. Biriktirdiği doğrudur suyun, hayatı Büyüttüğü.