EPISODE · Jan 30, 2024 · 48 MIN
Kimiyaye Mehr - Shajarian & Zolfonoun - Segah
from خصوصی - Khosousi
کیمیای مهر - محمدرضا شجریان و جلال ذوالفنون (بزرگداشت حافظ)کنسرت سهگاه در تالار رودکی در سال ۱۳۶۷ترسم که اشک در غم ما پرده در شودو این راز سر به مهر به عالم سمر شودگویند سنگ لعل شود در مقام صبرآری شود ولیک به خون جگر شوداز هر کرانه تیر دعا کرده ام روانباشد که از آن میانه یکی کارگر شودای جان حدیث ما بر دلدار بازگولیکن چنان مگو که صبا را خبر شودخواهم شدن به میکده گریان و دادخواهکه از دست غم خلاص من آنجا مگر شوداز کیمیای مهر تو زر گشت روی منآری به یمن لطف شما خاک زر شودبس نکته غیر حسن بباید که تا کسیمقبول طبع مردم صاحب نظر شوددر تنگنای حیرتم از نخوت رقیبیا رب مباد آنکه گدا معتبر شودحافظ چو نافه سر زلفش به دست تو استدم درکش ارنه باد صبا را خبر شود************سحر بلبل حکایت با صبا کردکه عشق روی گل با ما چه ها کردبه هر سو بلبل عاشق در افغانتنعم از میان باد صبا کرداز آن رنگ رخم خون در دل انداختو از این گلشن به خارم مبتلا کردخوشش باد آن نسیم صبحگاهیکه درد شب نشینان را دوا کردمن از بیگانگان دیگر ننالمکه با من هرچه کرد آن آشنا کردگر از سلطان طمع کردم خطا بودور از دلبر وفا جستم جفا کردغلام همت آن نازنینمکه کار خیر بی روی و ریا کردبشارت بر به کوی می فروشانکه حافظ توبه از زهد ریا کرد************گلعذاری ز گلستان جهان ما را بسز این چمن سایه آن سرو روان ما را بسقصر فردوس به پاداش عمل میبخشندما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بسبنشین بر لب جوی و گذر عمر ببینکه این اشارت ز جهان گذران ما را بسیار با ما است چه حاجت که زیادت طلبیمدولت صحبت آن مونس جان ما را بسنقد بازار جهان بنگر و آزار جهانگر شما را نه بس این سود و زیان ما را بساز در خویش خدا را به بهشتم مفرستکه سر کوی تو از کون و مکان ما را بسحافظ از مشرب قسمت گله بی انصافی استطبع چون آب و غزل های روان ما را بس************مرغ سحر ناله سرکن، داغ مرا تازه تر کنز آه شرربار این قفس را بَرشِکَنُ و زیر و زِبَر کنبلبل پَر بسته ز کنج قفس درآ، نغمهٔ آزادی نوع بشر سُراوَز نفسی عرصهٔ این خاک توده ∗ را پرشرر کنظلم ظالم، جور صیاد آشیانم داده بر بادای خدا، ای فلک، ای طبیعت، شام تاریک ما را سحر کن∗نوبهار است، گل به بار است، ابر چشمم، ژالهبار استاین قفس، چون دلم، تنگ و تار استشعله فکن در قفس ای آه آتشیندست طبیعت گل عمر مرا مچینجانب عاشق نِگَهای تازه گل از این، بیشتر کنمرغ بی دل شرح هجران مختصر، مختصر کن
Embed this episode
What this episode covers
کیمیای مهر - محمدرضا شجریان و جلال ذوالفنون (بزرگداشت حافظ)کنسرت سهگاه در تالار رودکی در سال ۱۳۶۷ترسم که اشک در غم ما پرده در شودو این راز سر به مهر به عالم سمر شودگویند سنگ لعل شود در مقام صبرآری شود ولیک به خون جگر شوداز هر کرانه تیر دعا کرده ام روانباشد که از آن میانه یکی کارگر شودای جان حدیث ما بر دلدار بازگولیکن چنان مگو که صبا را خبر شودخواهم شدن به میکده گریان و دادخواهکه از دست غم خلاص من آنجا مگر شوداز کیمیای مهر تو زر گشت روی منآری به یمن لطف شما خاک زر شودبس نکته غیر حسن بباید که تا کسیمقبول طبع مردم صاحب نظر شوددر تنگنای حیرتم از نخوت رقیبیا رب مباد آنکه گدا معتبر شودحافظ چو نافه سر زلفش به دست تو استدم درکش ارنه باد صبا را خبر شود************سحر بلبل حکایت با صبا کردکه عشق روی گل با ما چه ها کردبه هر سو بلبل عاشق در افغانتنعم از میان باد صبا کرداز آن رنگ رخم خون در دل انداختو از این گلشن به خارم مبتلا کردخوشش باد آن نسیم صبحگاهیکه درد شب نشینان را دوا کردمن از بیگانگان دیگر ننالمکه با من هرچه کرد آن آشنا کردگر از سلطان طمع کردم خطا بودور از دلبر وفا جستم جفا کردغلام همت آن نازنینمکه کار خیر بی روی و ریا کردبشارت بر به کوی می فروشانکه حافظ توبه از زهد ریا کرد************گلعذاری ز گلستان جهان ما را بسز این چمن سایه آن سرو روان ما را بسقصر فردوس به پاداش عمل میبخشندما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بسبنشین بر لب جوی و گذر عمر ببینکه این اشارت ز جهان گذران ما را بسیار با ما است چه حاجت که زیادت طلبیمدولت صحبت آن مونس جان ما را بسنقد بازار جهان بنگر و آزار جهانگر شما را نه بس این سود و زیان ما را بساز در خویش خدا را به بهشتم مفرستکه سر کوی تو از کون و مکان ما را بسحافظ از مشرب قسمت گله بی انصافی استطبع چون آب و غزل های روان ما را بس************مرغ سحر ناله سرکن، داغ مرا تازه تر کنز آه شرربار این قفس را بَرشِکَنُ و زیر و زِبَر کنبلبل پَر بسته ز کنج قفس درآ، نغمهٔ آزادی نوع بشر سُراوَز نفسی عرصهٔ این خاک توده ∗ را پرشرر کنظلم ظالم، جور صیاد آشیانم داده بر بادای خدا، ای فلک، ای طبیعت، شام تاریک ما را سحر کن∗نوبهار است، گل به بار است، ابر چشمم، ژالهبار استاین قفس، چون دلم، تنگ و تار استشعله فکن در قفس ای آه آتشیندست طبیعت گل عمر مرا مچینجانب عاشق نِگَهای تازه گل از این، بیشتر کنمرغ بی دل شرح هجران مختصر، مختصر کن
NOW PLAYING
Kimiyaye Mehr - Shajarian & Zolfonoun - Segah
No transcript for this episode yet
Similar Episodes
No similar episodes found.
Similar Podcasts
No similar podcasts found.