Kırgın Arkana Bakma- Abdülkadir Budak/ Ey Şarkı Seni Nasıl Seviyorum- Mohammad Ebrahim Jafari/ Meczup- Halil Cibran

O şehrin salıncakları düşürdü çocukları İtfaiyecileri sözleştiler yangınla Irmağının kıyısına çadır kuramam artık Elimi uzatamam kapı tokmaklarına Çaylarını içemem bildik park kahvesinin Irmağının kıyısına çadır kuramam artık Arkadaşlarım beni bir daha o şehre beklemesin O şehirde çektirdiğim son hatıra resmini o gün düşürdüm cebimden, Getirmesin bulanlar İşte bundandır Bu kalıba uymak için benden törpülenenler Halbuki ben, her seherinde uğramazdım yıldızlara Hatta bakardınız, Karşı çıkmışım insanların gündüz gözüyle öldürülmelerine Karşımda öyle sessiz durup bakma bana... Süsten, Güzellikten usanmak... Sıyrılıp atmak var sırtından çiçekleri Bir kederi Ya da masum kendine hışımlanmak var İşte bunları görmemek için korkar yüreğim... Kalkar da, bir şair fiyatına satar kendini aklıma Çocukluğumun ok ve yayı ile Kadim bahçelerin yollarında, Islanmış ağaç kümeleri arasında, Bir serçenin göğsünü nişan almıştım ki, serçe omzuma kondu Ve ben mahir bir avcı oldum... Ondan sonra asla bir kuşu avlamaya çıkmadım Ne zaman özlesem, şarkı söyledim. Kuş gelir, kuş konar Kuşu koklarım, Öperim Ve özgür bırakırım Bir başka avcıya av olunca, çocukluğumu görürüm Yağmur yağmış ağaç kümeleri arasında Saman, Çiçek Ve kuşun şarkısıyla İnsan neyi hak ettiğini düşünürse, onu yaşar Ne benim denizin derinlerinde gezen düşüncelerimi anlayabilirsin, Ne de ben, anlamanı isterim senden.... Benim isteğim, denizle yalnız kalmaktır