Kirlenmiş Kağıtlar- Sennur Sezer

Bilir misin bekleme salonlarını küçük istasyonların? Akşam saatleri Dünya'ya birden iner karanlık. Ve üstüne sinmiş is kokusuyla, hep geç kalırsın artık. Uykusunu alamamış beden, ve tanımadığın bir koku ortalıkta. Belli ki çoktan gelip, gitmiş Ve ışık ışık geçen hızlı tren durmaz bu aralıkta Bir söylentiyle büyütülür herkes: "Gündönümü, şenliklerin ateşleri sönmeden, geri döner zemheri. Tipiye karışır erkenci çağla, çiğdem... Savrulur erik çiçekleri. "Boy atamayan ahlat yineler: "Geri döner zemheri..." Ve tadını kalın kabuklar ardına saklar... Kadınlar, ki yoklukları farkedilir. Göçerler, trenleri tanımadan. Gül desem gocunur musun, her gördüğüm çiçeğe? Her dikeni gül saysam... Böyle kıraçlar varmış, dinledim: Gül diye adlandırırmış her rengi, Ve gül kokarmış ortalık. Sonra sevdanın ulaşmadığı kuytularda, karasevda olmuş her tanışıklık.